Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Z rewizytą

Lidia Maria Concertina
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lidia Maria Concertina

Lidia Maria Concertina

Opublikowano
Opublikowano

Modlitwa huczy halnym - góra do Mahometa. 
Odwracam się do siebie plecami. 
Boga zamawiam przez internet. 
Ma być błyskotliwy, błyszczący i mieniący no i musi mnie w końcu chronić ... 

Przed sobą. 

Ludzie to wyblakłe kartki papieru - rozdarte, pożółkłe czy zatłuszczone, ale w większości bez treści. 
I nie chce się ich czytać po raz kolejny.
Dlatego żyję tak, jak żyję. 
Nie mam nic do od-dania "lokalnej społeczności" oprócz wzajemnego niesmaku i braku apetytu na dokładkę. 

Ten mój Bóg na topornej szyji wysadzany diamentem, a jednak drogę przebiegają koty o ludzkich kształtach, wieczorami tuszuję rzęsy przeglądając się w szklanej kuli - przeszłości. A kot wabi się Tarot. Złowróżbny?

Serce z lukru, serce z kamienia ...
Poświęcam dziś fundament samotni, w której poszukuję ludzi. 
Ściany.
Obrazy.
Cienie.
Wirujący promień słońca.
Lewitujący pasaż nieba.
Równonoc rozpada się na dwie asymetryczne połowy ...
Ale równe.

Śpię na podłodze - podczas snu z niej spadam. 
Jak wysoko!
Gnam na mechanicznym koniu, na obiad gotuję kasztany - w promieniach zachodzącego słońca... 
W pokoju, w ciasnej przestrzeni siebie wiem, że nie będę mieć domu ...
Ktoś właśnie zapukał. 
Piłat Poncjusz. 
 
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      geody nocy

      Przez hollow man · Opublikowano

      @vioara stelelor Metaforyczne stworzenia z tych kryształów.
    • KOBIETA
      nigredo

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   „ Za każdym idzie jego Cień (…) C.G.J.    nawet w słoneczny dzień, dostrzegamy swój cień… pozdrawiam hollow man:)   
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @aniat.   Bardzo dziękuję!  To prawda - mijamy się codziennie, nie wiedząc, kto balansuje na krawędzi. Ta niewidzialność cierpienia to osobna tragedia. "Patrzmy na siebie łagodniej" - piękne zakończenie. Dziękuję za zrozumienie i empatię. :)))  @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję! Tak, życie toczy się dalej, nawet gdy w środku jest już koniec. To właśnie ta rozdzierająca dwoistość. Dziękuję za tak trafne ujęcie.  Pozdrawiam. 
    • Whisper of loves rain
      Luiza

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      @Berenika97 Wiersz o tym, że życie toczy się dalej, nawet gdy w środku wszystko już dawno się skończyło. Codzienność rozpięta między lodówką a przepaścią' – nic dodać, nic ująć. Przejmujące.  
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Natuskaa   Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa. Tak, ranki mogłyby być resetami... gdyby nie to, że czasem budzimy się z tym samym ciężarem co wczoraj. Świat rozprasza, to prawda - ale czasem problem jest w tym, że nie ma się dokąd zresetować. Pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Tak - wróżka to ostatni desperacki gest, gdy ratunku nie ma ani na zewnątrz, ani w środku. Czasem idziemy tam, gdzie wiemy, że to bez sensu. Dziękuję za tę uwagę. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Wróżka też ma swoją wróżkę a ta kolejną i tak w nieskończoność, bo czasami nikt nie umie sobie pomóc. Pozdrawiam :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten piękny obraz - wróżka zamieniająca się w źródlane strumienie. To mogłoby być zakończenie, którego wiersz potrzebuje. A "bądź sobą" - gdyby to było takie proste. :) Bardzo dziękuję za tak miłe słowa o wierszu. Serdecznie pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...