zamarza mi serce w tej trasy przeciągu

[helenoir]

pada śnieg za oknem pociągu

zamarza mi serce w tej trasy przeciągu

zamarza powoli, aż w końcu zamiera

ludzie nieprzejęci, cóż to za maniera?

zastygam w bezruchu, zastygają oni

zatrzymana w chwili nie mam za czym gonić

pociąg jedzie dalej i choć zwolnił trochę

za oknem jakby obraz obsypany prochem

niebawem i ja będę jego częścią

w nieszczęściu ukryte śnieżnobiałe piękno
.przez zamarznięte góry i zimne doliny

pędził poszukując przyczyny tej zimy

i mogłabym też więcej tu napisać o tym

lecz nie ma istoty poczucie tęsknoty

tak błogo i tak pięknie przenika ten świat

co w ciemnościach mroku tak kojąco zbladł

co zwalnia i płynie szybciej jednocześnie

co zatrzymał się trwając między później a wcześniej

i tak wszystko nagle zastygło w tym ruchu

jedynie dalej pociąg otulony w puchu

zatrzymał się na stacji na krańcu świata

i zamarzł w pogoni za ciepłem lata

Edytowane 11 Sierpnia 2023 przez helenormeller (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@helenormeller

O tęsknocie i przemijaniu.

Chyba, każdy miał kiedyś takie wrażenie, jakby pociąg, którym jedzie zatrzymał się z powodu braku ciepła. Paliwa, które napędza nas do działania. Bez niego w końcu zamarzamy.

A źródłem jego może być drugi człowiek, choć moim zdaniem nie tylko on.

 

Dawno Cie nie było. Dobrze, że znowu jesteś.

[violetta]

Fajne, sierpień to już prawie jesień, burzą stare budynki, całe miasto rozkopane.

[helenoir]

@Rafael Marius  bardzo mądre słowa, dziękuję!

@violetta wszystko rozkopane, ale na szczęście da się odnaleźć iskierki piękna

miłego dnia!

[violetta]

@helenormeller pięknie można odnaleźć miłość, idąc do pracy :)