Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rozbił jej posąg z kamienia
przebrzmiałej filozofii
gdy wszedł a raczej wtargnął
w nieużywany już wieki
przyciasny korytarz do witania gości

na początek rozwinął monolog bławatny
wzorem kobiecych pragnień o!zdobiony
haftowany na delikatnej materii prawdy
o człowieku

słuchała go uważnie

nie nadążając przymierzać
zdejmowała z siebie osobne życiorysy
ze złotych obrączek
z piór kwoczych
z czerwieni koronek

zbyt mocny makijaż spocony amnezją
rzęsiście spływał tuszem i zasłaniał
skrojone na miarę rozczarowanie
nieukończonym konturem jutra

w końcu zrozumiała
że to tylko palce
zaplątały się w jej żywy jedwab
na szczególne okazje

pozostałe części kołyszą
biodra w kojach
rozkoszą majtków
błądzących po oceanach

Opublikowano

oj jak się cieszę że napisałaś cos dłuższego, widzę że trochę inna stylistyka, ale to pierwsze czytanie.
jutro napiszę coś sensownego:) zaraz po maturze:P

milej nocki
Agnes

Opublikowano

Piękne, smutne... Podoba mi się - i kanwa delikatnej materii prawdy, i osobne życiorysy, i skrojone na miarę rozczarowanie, i tylko palce zaplątane w żywy jedwab. Pozdrawiam

Opublikowano

Mieszanka niesamowita - i filozofia, i biologia, i jeszcze wyczuwam bardzo ciekawie zbudowaną ironię w ostatnich zwrotkach - nie wiem czy poprawnie to odczytuję, ale baaaaardzo mi się to podoba ;-) Takie treściowe mieszanki tygrysy lubią najbardziej!

"zbyt mocny makijaż spocony amnezją
rzęsiście spływał tuszem i zasłaniał
skrojone na miarę rozczarowanie
nieukończonym konturem jutra" >>>> ŚWIETNE!

POZDRAWIAM!

Opublikowano

Michale, co do tej ironii, to...gorrrąco!!! Super, że zwróciłeś uwagę, że odczytałeś! :)))
Z uśmiechem dziękuję za miłe słowa.:)
Pozdrawiam słonecznie
su

....może jednak nie jestem taka do d.... ;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe.   czytam Twój tekst (wiersz) jako świadome wejscie w przestrzeń mojego wiersza, ale bez przyjęcia   jego ciśnienia .   raczej z próbą jego rozproszenia.   tam gdzie ja domyka m sytuację w zwarciu i eskalacji, Ty wprowadzasz wybór i ruch, jakbys chciała odsunąć moment ostateczny i zostawić energię w stanie krążenia . interesujące jest dla mnie to zejście "pod” - pod most, pod wiadukt, w tunel - bo to są te same miejsca, ale u mnie one się zaciskają  a u Ciebie pozostają drożne .   jakbyś przesuwala akcent z doświadczenia granicznego na samą możliwosć poruszania   się wewnątrz niego,   mam też wrażenie, że " nie odczytuj tego tuwimem” dotyka nie tylko tradycji, ale też samego impulsu porządkowania - jakiejś potrzeby nadania formy temu, co dzieje się zbyt gwałtownie.   u mnie ten proces idzie w stronę przegrzania i zamknięcia, u Ciebie raczej w stronę uniku przed zastygnięciem. to, co najbardziej mnie zatrzymuje, to właśnie ta niezgoda na "formatowanie wieczności”  bo ona ustawia Twój wiersz jako ruch przeciwko każdej finalnosci  nawet tej   która mogłaby wynikać z samej intensywnosci doswiadczenia. czytam to więc nie jako polemikę, tylko jako korekte wektora - przesunięcie z eksplozji w trajektorię !!!     nie wiem Poe czy się ze mną zgodzisz ale odpowiedziałem z rejestru samego czucia Twojego wiersza.     mam nadzieję, że odpowiedziałem z pełnym szacunkiem.   jak komuś kogo się bardzo szanuję.     @Alicja_Wysocka   wiem Alu, że takie moje wiersze męczą Twoją wrażliwość.   wiem bo już to przerabialiśmy.   ale doceniam bardzo, że jesteś i piszesz szczerze.   bardzo Ci Alu dziękuję:)  
    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...