Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Otulona nadzieją
blaskiem żalu spowita
przywołujesz wspomnienia
i butów szukasz w nich..
wyjmujesz je z ukrycia
do rąk bierzesz ostrożnie
tak jak byś chciała
więcej niż chcą powiedzieć ci.
Czerwone szpilki na dywanie
co kiedyś z Tobą chętnie szły
straciły blasku pożądanie.
odeszły tak niespodziewanie
że tak po ludzku jest Ci wstyd.
Też miały swoje Portofino
muzykę swa i radość Twą
i choć dziś słuch po nich zaginął
one wciąż żyją w Portofino…
One są z Tobą
Tobą są…

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To mi się podoba.

Nie trzeba potem na starość płacić za głupotę młodości.

 

Może i są mężczyźni, którym buty na wysokim obcasie się podobają, ale nie wszystkim. Zatem można chodzić na płaskim i też mieć powodzenie.

Zresztą to nie jest najważniejsze.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie też to zauważyłem. Zmądrzały albo taka moda?

Ukrainki też nie naszą. A co piąta kobieta w Warszawie z tego kraju pochodzi.

 

A jak znajdą kawalera to zdejmują? I dalej na boso...

 

 

 

Ja już dawno się pozbyłem.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owszem na Paradzie Równości można takich wielu spotkać.

W dzisiejszych czasach ludzie różnie kombinują.

 

Ważne, żeby się kochali, a w jakim ubraniu to już mniejsza o to.

 

Oby tylko w szpilkach na co dzień nie chodzić tak jak to moja mama robiła, bo na starość są skutki opłakane.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Kurczę, na miejscu adresatki lirycznej zaczęłabym się bać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...