Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@violetta Widziałam ten materiał na innej stacji, bo tej nie nie oglądam... W listopadzie 2021, gdy ze zdjęć satelitarnych jasno wynikało, że Rosja na terenie Białorusi grupuje wojsko, nasz rząd przypomniał sobie, o tym że Ukraina jest naszym sąsiadem i rozpoczęli wielką przyjaźń... 

Opublikowano

@Somalija Łukaszenka prowadzi cichą wojnę. Tam ludzie, że wezmą do ręki telefon, są zamykani. Nasz rząd w dobrym momencie wprowadził biznesowe wizy, ja znalazłam w białoruskiej firmie pracę, pomagam im, chwała, że są takie firmy w Polsce, żyje mi się dobrze dzięki całej tej sytuacji, w polskiej firmie nie miałabym tak dobrze, dla mnie błogosławieństwem sektor IT:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak najbardziej w sumie poszukiwanie złota też może być dla kogoś ideą.

Nawet znałem takiego człowieka, który przez wiele lat szukał skarbów dla samego szukania. Gdy coś znalazł oddawał do muzeum. Materialnie nic z tego nie miał.

 

Jednak w wierszu bardziej chodzi o toksyczne ideologie, które prowadzą do śmierci. Tak to rozumiem.

Opublikowano

@violetta Może nie masz takich potrzeb dla mnie to ułatwienie. Wylegujemy się z dziećmi i wrzucamy do koszyka 5 szt szortów, jedne jasne, 8 szt podkoszulek, 2 czapki z daszkiem, spodenki na basen, 10 par skarpetek, bluza z kapturem na 134 cm wzrostu... i w godzinę synuś na lato gotowy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@violetta Aaaa z takich aplikacji, to ja nie korzystam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... Więc nie musisz mi co miesiąc przypominać, że kogoś szukasz, bo we mnie nie masz konkurencji... 

@Rafael Marius Rozumiem tego poszukiwacza, mam w swoim charakterze cechy, dzięki którym mogę się cieszyć widokiem czegoś lub historiami związanymi z artefaktem... mam dreszcze.

 

Niby nam nowy rozdział w ambicji człowieka, ale kręcimy się w kółko...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Nastaje poranek.

       

      Wstajesz.

      Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.

       

      Nie ma go.

       

      Wątpisz, czy odszedł.

       

      Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
      Niestety jesteś.

       

      Jak co dzień omijasz szkło
      z rozbitych luster i butelek.

       

      Musisz iść do pracy.

       

      Zmuszasz ciało do tych samych
      męczących czynności.

       

      W końcu wychodzisz.

       

      Słońce świeci przepięknie,
      lecz Ty myślisz tylko o jednym.

       

      Z zamkniętymi oczami
      ruszasz do samochodu.

       

      On już tam jest.


      Kątem oka widzisz jego mrok
      w odbiciu lusterka.

       

      Ignorujesz go.


      Jedziesz dalej,
      słuchając głośno muzyki.

       

      Nie masz sił,
      a jednak idziesz do biurowca.

       

      Zwyczajny dzień.

       

      Klikanie.
      Stukanie.
      Dźwięki wysyłanych wiadomości.
      Głośne rozmowy telefoniczne.

       

      Wizja kolejnych ośmiu godzin
      Cię przeraża.

       

      Co jakiś czas pytasz sam siebie:
      ,,Czy on wciąż tu jest?"

       

      Znasz odpowiedź.

       

      Jego cisza
      dudni w Twoim umyśle.

       

      Ucisk w gardle
      staje się nie do wytrzymania.

      Wymykasz się z pracy.

       

      Miałeś spotkać się z dziewczyną.
      Boisz się, że nie dasz rady.

       

      Mimo zmęczenia prosisz
      o wcześniejszą godzinę.

       

      Jedziesz.

       

      Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
      A jednak
      nie potrafisz być szczęśliwy.

       

      Z każdą godziną
      On skraca dystans.

       

      Bezszelestnie

      zbliża się do Ciebie.

       

      Próbujesz skupić się na chwili.
      Zapominasz o najważniejszej zasadzie.

       

      Wracasz do samochodu.

       

      Nagle przeszywa Cię
      nieopisany niepokój.

       

      Stoisz na środku placu
      i patrzysz w górę.

       

      Słońce jest idealnie nad Tobą.

       

      Panikujesz.
      Szukasz go wzrokiem.

      Ale już go nie ma.

       

      Nastało południe.

       

      Zapomniałeś o czasie.

       

      Wiesz, że to koniec.

       

      On nie zniknął.

       

      On tylko zmienił miejsce.

       

      On jest w Tobie

       

      I zrobi to,
      do czego został stworzony.

       

      Nie władasz już swoim ciałem.
      Możesz tylko patrzeć.

       

      Twoja ręka
      powoli sięga do aktówki.

       

      Dobrze wiesz,
      co to oznacza.

       

      Czujesz chłód metalu.

       

      Wyciąga broń.

       

      I...

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach




×
×
  • Dodaj nową pozycję...