samoubijca

[kall]

kto zatem mija, przemija -
odchodząc boli
najmocniej

sama nie-wiara
nie-słowo
obłożona
nie-dusza
nie-ciałem

chyba rzeczywistość
bywa większym złem
niźli
bogowie

o złe moce Hadesu!
szarpnijcie moje
ręce
do cudu

z wielkością kroku
złożoną z herkulesowego
obojczyka
wołam
głosem zaspanym :
o nadejdź mocy Zeusa
wielkiegoś Ty władcy służebnica
i tak właśnie
pokieruj dłonią
bym poczuła
ekstazę

nie-człowiek ze mnie
król poczerniałych
strof
nieomylnych kart

tylko krwią upita
przepita

zabita


...............................................................................

napisany w stanie smutku. dużego smutku. nie to, żebym chciała się od razu zabijać :) proszę potraktować wiersz z pewnym dystansem. wierszopisarz bawi się słowem, uczuciem, starając się je hiperbolizować.

pozdrawiam
Kalina

[kall]

dziękuję Izo za wizytę.
cóż, co do twoich zmian... będę musiała się z nimi przespać i przemyśleć tego nie nie-człowieka ;)

Pozdrawiam
Kalina

[Michał Ziemiak]

Kalino - mieszanka współczsnego stylu i patosu w dobrym smaku udana! Wg mnie takowy kolaż pozwala dobrze odczytać treść. Tylko mi jakoś ta "ekstaza" nie pasuje - trochę to zbyt "wytłuszczone"... Poza tym - plusik!
POZDRAWIAM!

[Mirosław_Serocki]

Nieudany trochę. Ten patos psuje efekt cieplarniany. Za dużo enterów i za dużo słów.

[kall]

Michale : dziękuję bardzo. cóż, przemyślę tę ekstazę ... ;)
Mirosławie : również dziękuje za wizytę i komentarz

Pozdrawiam
Kalina