Zakamarki cz. trzecia

[Donika Kuźniewska]

Z wielkim trudem udało mi się zdjąć nadzieję na lepsze jutro - ulżyło mi ogromnie. Skóra była poraniona wspomnieniami, pokancerowana złymi słowami, nieodpowiednimi gestami. Teraz wolna od wspomnień mogę spokojnie zabrać się do porządkowania zakamarków duszy, bo przecież czas ucieka, a tu taki bałagan. Zapomnę o tym, co wróciło do mnie, złożę nadzieję i schowam ponownie do szuflady z błyszczącymi uchwytami, to ona zachęciła mnie do przymiarki...Teraz jej nie ulegnę, muszę być silna i wytrwała. Już ostatni raz musnęłam palcami nadzieję na lepsze jutro, już spoczywa złożona w kostkę, pokryta zapachem zmieszanych uczuć, doświadczeń i cech charakteru. Z lękiem otwieram drugą szufladę, jest pełna cech charakteru... to dopiero jest bałagan...nie wiem od której zacząć. Z samego brzegu leży upór, godny szacunku, i taki twardy, stalowy. Do niego przyczepiona jest karteczka, na której napisano kilka słów...dużo czasu zajmie dojście do celu, ale idź wytrwale.. Kolejna cecha, trochę pognieciona, to honor. Ktoś go musiał naruszyć, biorę go do ręki i strzepuję niewidzialne pyłki, to chyba odruch obronny.

[j.renata]

OO PEREŁKA, morze troszkę zbyt obszerne, prawie ocean, nadmiar wody ciśnie i blask przygasza, ale i tak mi się podoba

[Donika Kuźniewska]

dziękuje i pozdrawiam

[adam sangreal]

Perełka? Dla mnie na razie tylko piasek.

[Leszek_Dentman]

Taki kótki tekst powinien stanowić zamkniętą całość.
Po co niedługie w sumie wypracowanie dzielić na minifragmenty? Mnie źle się coś takiego czyta. Chyba nie jestem zbyt inteligentny.

[Donika Kuźniewska]

dziękuję i pozdrawiam zapraszam do przeczytania cz. pierwszej i drugiej

[asher]

Czekam na część 154 :)))

[Donika Kuźniewska]

:) moze bedzie 154