Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ofiarom avocado*.


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Lubię awokado, ale nie wiedziałem, że można się przy nim pociąć :)

To ci artykuł

 

Szybciej bym się pociął przy cebuli, bo z płaczu niewiele widać

Czego to ludzie nie wymyślą, żeby ściągnąć uwagę czytelnika

 

Ale wierszyk prima sort :)

++

Opublikowano

@poezja.tanczy Dzięki za komentarz. Jeśli chcesz zrobić dobre guacamole, to musisz kupić miękkie avocado. Nam ostatnio nie wyszło i musiałem Małgorzacie "przyłożyć" tzn. przedłożyć, artykuł do czytania, jak wybrać dojrzałe avocado.

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Piąty utwór z cyklu "Echo".     Znów upiorne mówią duchy Wszędzie wojna, puste brzuchy Puste brzuchy, głodne serca Dookoła ból, cierpienie Miecz i tarcza jak natchnienie Lecz na miłość brak już miejsca Tylko krew buch, buch I rycerza duch   I przeklęta w zamku, w wieży A na polach tłum rycerzy W tarcze, mieczem, siekierami W rycerza, brata swego Z nakazami, rozkazami Nie dość jest wszystkiego Wszystko płonie, płynie krew Wojny przeokrutnej zew   Krwawe rzeki, ogień bucha Każdy w gniew za swego ducha W ręku z mieczem, z tarczą Jak w natchnieniu kuje, sieka Nikt przed nikim nie ucieka A na polu wyją, warczą Sępy, wilki – wilk i sęp Wojny przeokrutnej pęd   Dzieci giną, wioski palą Płoną domy, mury walą W wieży piękna, złota Śni wesele, a tu wojna Jak sumienie ludźmi miota Armia w miecze zbrojna Pod każdego dom Wieść niesie złą   Złota płacze, upiór krzyczy Upiór wyje, złota ryczy Dwóch ich było, dwóch rycerzy W oczach ognie i świetliki Każdy wzrokiem wnet uniki Oczu błysk i cień wieży Wieża za mgłą I mieczami tną   Spadają głowy jedna, druga Żaden okiem nie zamruga A gdzieś w dali wieża płonie Gdzie księżniczka złota leży Krew ogniem bucha w skronie Nikt już w śmierć nie wierzy A jednak mrok i grób W mrok i grób – jego trup
    • @Andrzej P. Zajączkowski Wolność jest w nas.  Nigdy nie jest gratis i ta na brygada i ta w domowym zaciszu kosztuje... Warto jej smakować, o nią dbać mimo ...   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Leszek Piotr Laskowski Ktoś kiedyś powiedział, że człowiek, który urodził się w jednym kraju, a żyje w innym ma "rozdartą" duszę, gdy jesteś w tym drugim kraju odczuwasz nostalgię za krajem urodzenia, gdy odwiedzasz swój rodzinny kraj coś ciągnie cię z powrotem do tego drugiego kraju. Po prostu, w każdym miejscu, gdzie człowiek przebywa dłużej zostaje tam część jego duszy. Wspaniały wiersz!
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk Dziękuję i również życzę wesołych świąt i smacznego wesołego jajka..

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...