Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

na sercu

krzyż księżyc gwiazda

pod czaszką

najwyższa racja

w ramionach

rechot szatana 

grzebiący bez pożegnania

 

na plecach

miłości ciężar

pod stopą 

nieznana ziemia

w ustach

bełkot odmieńca

strażników raju odstręcza

 

policzki

pełne różane

językiem

chytrym pasione

z pięści

krwią archanioła

zamazuje przykazań słowa

 

sprzed oczu

nieusuwalne

dla uszu

niewyciszalne

z wnętrza

słowem czy nożem 

nie wyjmie ziemskie ni boże

 

przez ciało

nieprzebolały

dla duszy

nieodpuszczalny

za włosy 

nas czyn niedbały

zaciągnie do piekieł bramy

Edytowane przez Joanna OM
literówki zmieniające znaczenie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Nata_Kruk @Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję za czas i słowa. To moje pierwsze wyskoki z szuflady na głęboką wodę.

Jest tam niestety literówka. Powinno być: ni boże

Podobnie jak: zgubieni, oraz pasione; zamiast słów, które są w tekście. Chyba wkradła się automatyczna korekta, albo nieświadoma :). Informacja dla mnie, żeby wysyłać gotowe pliki, bo nie ma możliwości edycji. Zwrócę uwagę na przymiotnikowość.

Pozdrawiam serdecznie

 

  • Joanna OM zmienił(a) tytuł na zgubieni

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @jan_komułzykant, Dzieki! :) Pozdrawiam.
    • nie umiemy jej na co dzień pielęgnować wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem lub w niej dostrzec jakiś miły nowy powab może szepnąć najważniejsze to że jesteś rozmyślamy co zostało dziś po latach rozckliwiając nad płomyczkiem gdy się tli już nie zdolni by pod niebem słodko latać a rocznice zakreślają krągłe dni na okazje odłożone wszystkie żale aby przelać przepełnioną czarę chwil czułostkowość nie przywróci uczuć wcale słowo kocham wśród frazesów pustych tkwi   nie umiemy jej na co dzień pielęgnować wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem by przestała w naszym wnętrzu gdzieś się chować zamieszkała wśród kuszących spojrzeń westchnień   pozszywajmy z kawałeczków niedomówień niech ją wzmocni piękna nitka z ważnych zdań co sens nowy wszelkim czynom nadać umie i rozpali w chłodnych sercach nowy żar w szczerych gestach w duchu skruchy i pokory wszelkie żale wyrzucajmy wnet na bruk przebaczeniem zrozumieniem duch odnowy niech ożywi naszą miłość sprawi cud już umiemy ją na co dzień pielęgnować wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem niechaj kwitnie najpiękniejsza świeża nowa i z radością nam oznajmi znowu jestem      
    • @wiedźma Jestem pełen pokory dla Twojego odczytania. Wszystko przyszpiliłaś,. Ale Czarownice tak mają. Dziękuję Ci :-)
    • @LessLove Dla mnie to wiersz  w czterech odczytach . Wnioski: 1. mądrość- nikt nie zna wszystkich odpowiedzi. Mądrość to przyznać się i iść dalej.  2.Przemijanie- oczywiście wszystko przemija. Zostaje tylko to, co zasiane. 3.wiara i nadzieja - nawet jeśli coś umiera to zawsze jest promyk nadziei pod nowe. W new sequelu ludzkości... - to jest początek. Trzeba mieć wiarę. 4. O poecie- smutne trochę, bo artysta  żyje i maską i prawdą .Prawdziwa sztuka jest ukryta.  Każdy poeta , artysta żyje podwójnie.   Trochę schematycznie dziś ;)  Pozdrawiam   
    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...