Samobójstwo

[poezja.tanczy]

Z cyklu Stonoga co wołali na nią Miłość

 

 

(16 z prawej)

Miłość chciała popełnić samobójstwo

I myślała o tym ciągle

 

Jak to zrobić szybko i mądrze

Jak z życiem się rozstać, raz a dobrze

 

Jak pokazać światu

Że nie jest się nim zainteresowanym

 

Jak pokazać ludziom

Że nie jest się szanowanym

 

Że skoro nie brakuje im miłości

To niech się męczą w swojej złości

 

Że skoro nie dają mi zajęcia

To niech zakosztują zmięcia

 

Niech poznają życie smutne

Niech dowiedzą się co to pech

 

Ja, miłość, odmawiam współpracy

Nie dla miłości, Był, żył i zdechł

 

Nikt za mną nie zapłacze

Albo zrozumieją

 

Choć już będzie za późno

Dla tych co istnieją

 

Odrodzę się z nowymi

Dziećmi poczętymi

 

A dla tych, którzy mną gardzą

Pobrudzę się czerwoną farbą

 

Sfinguje samobójstwo

I tak miłość zrobiła

 

Udawała nieżywą

Bo się ze śmiercią nie pogodziła

 

                 //Marcin z Frysztaka

[Rafael Marius]

@poezja.tanczy

Wielu ludzi udaje miłość dla korzyści lub dlatego, iż tak wypada w towarzystwie.

Dobrze gdy obie strony o tym wiedzą, ale gdy tylko jedna to faktycznie może być samobójstwo, tym razem naprawdę.

 

Taka mi przyszła do głowy refleksja, trochę obok.

[poezja.tanczy]

@Rafael Marius

Ciekawe przemyślenie, ma odniesienie. 

Życie. Na antenie. 

 

Pytanie na ile miłością da się sterować

Można co najwyżej się do niej uśmiechnąć, albo się przed nią schować. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niektórzy i niektóre potrafią to robić świetnie.

Ja jako mężczyzna znałem te niektóre.

[poezja.tanczy]

@Rafael Marius

:) Najbliżej ziemi, najtrudniej zauważyć

Ale masz rację. Chodzą agentki po tej ziemi

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ładnie. Puenta trochę mnie zaskoczyła, ale po zastanowieniu jest bardzo celna.

Pozdrawiam :-)

[poezja.tanczy]

@Tectosmith

Miło mi. I cieszę się, że można zaskakiwać osoby, które same zaskakują :)