W. B. Yeats - Irlandzki lotnik przewiduje swą śmierć (An Irish Airman foresees his Death)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Wiem dobrze, że wkrótce mój los się ziści,

Gdzieś w górze, wśród chmur swój koniec dogonię.

Dla przeciwników nie mam nienawiści,

I wcale nie kocham tych, których bronię;

Z Kiltartan Crossu mój ród się wywodzi, 

Za rodaków mam z Kiltartan biedotę,

Żaden wojny finał im nie zaszkodzi

Żaden nie poprawi ich losu o jotę.

Nie prawo i nie służba mnie zmusiła,

Do walki. Ni mówcy, ni tłumów wrzawa,

Tylko radosna wizja mnie olśniła

I porwała podniebna bitwa krwawa;

Wszystko to rozważyłem należycie,

O latach przyszłych myślałem z niechęcią,

Niewiele warte, jak me przeszłe życie

Były mi, w porównaniu z taką śmiercią. 

 

Dla Irlandczyków podczas Wielkiej Wojny służba w brytyjskim wojsku była doświadczeniem podwójnie gorzkim. Tak jak Polacy, musieli walczyć dla swych okupantów. I tak jak dla Polaków, wolność była już blisko. To oczywiście nie jest pierwszy przekład tego wiersza, ale mam nadzieję, że oddaje oryginał.

 

I William B.:

 

I know that I shall meet my fate

Somewhere among the clouds above;

Those that I fight I do not hate,

Those that I guard I do not love;

My country is Kiltartan Cross,

My countrymen Kiltartan’s poor,

No likely end could bring them loss

Or leave them happier than before.

Nor law, nor duty bade me fight,

Nor public men, nor cheering crowds,

A lonely impulse of delight

Drove to this tumult in the clouds;

I balanced all, brought all to mind,

The years to come seemed waste of breath,

A waste of breath the years behind

In balance with this life, this death.

 

[Klip]

@Andrzej P. Zajączkowski Radość czytania. Trzymam za Ciebie kciuki.

PS. Czytam powoli, to i chwalić będę powoli.

Pozdrawiam.