Pąk

[Dekaos Dondi]

 

jestem tu

sparszywiały brud

gówno wredne deformacją skalane

 

na amen

 

nie strząśniesz mnie

ciężko ci będzie

 

z ciężarem ułomności pąka

 

za bardzo cię kocham

nie chcę zostać

 

spadłem

leżę na dnie w błocie

nie wiem co będzie potem

 

cuchnę spokojnie w rozkładzie

nie zakwitnę tej wiosny

zgniję niebawem

 

miłuję cię mocno

 

choć nigdy

nie przytulisz gałązką

[kwintesencja]

@Dekaos Dondi potrafisz operować naturalizmem, to się chwali :) pozdrawiam

[Dekaos Dondi]

Kwintesencja↔Dzięki. To zależy jakie akurat myśli "mnie napadną":)↔Pozdrawiam:)