Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Asia Rukmini Bardzo Ci dziękuję.

Ta ciemność jest od zawsze i nigdy nie była przyjemna, ale czasami daje schronienie.

Ja bardzo często czuję się jedynie aktorem własnego życia. Odgrywam jakąś tam rolę, ale to życie ciągle gna własnymi ścieżkami. Mogę powiedzieć, że jestem obok tych wszystkich emocji, że jestem jedynie obserwatorem, ale ... to wszystko i tak trafia do tego samego serca.

Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam serdecznie :-)

@Starzec I masz rację. Peel faktycznie zdaje się akceptować obecną sytuację, wcale nie komfortową. Czasami nie da się inaczej. Cieszę się, że coś dostrzegasz w tym wierszu. Dziękuję serdecznie i pozdrawiam :-)

@janofor Dziękuję serdecznie i pozdrawiam :-)

Opublikowano

@Nata_Kruk  Pierwsze 4 wersy. Kolejność nie jest przypadkowa i właśnie tak to miało wyglądać. Nie podoba mi się zamiana 4 i 3 wersu, zmienia akcent na to, co jest najistotniejsze dla mnie.

"Spętane dłonie
Rozgniecie kolejny deszcz... "

To także nie jest przypadkowe. Należy odczytać znaczenie tak, jak sugeruje "rozgniecie". Rozmyje jest zdecydowanie nie na miejscu. Fakt taki, że deszcz nie rozmywa skał, on je kruszy. Nie chodzi tutaj o rozpuszczanie a właśnie siłę uderzenia tej małej pojedynczej kropli.

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... ok. będzie jak chcesz, ja tylko próbowałam.

... tutaj, tzn. jw. zastosowałeś niesamowity skrót myślowy i dopiero teraz... dojrzałam Twoją chęć przekazu...

Czy deszcz kruszy skały, czy rozmywa... to oddzielny temacik... :)

W każdym razie, dziękuję za odzew.

Trzymaj się słonecznej strony życia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. najlepiej ze wschodu:) mając duży dom, trzeba mieć robota :)
    • Zostawili cię samą, chłód ciało przeszywa. Choroba już macki swoje odkrywa. Mrok z każdą sekundą przeraża mocniej , lecz masz wyjebane co Cię tam wciągnie. Samotność doskwiera zaczynasz rozumieć, brak przyjaciela co mógłby unieść. W głowie myśl narasta, przyjmuje organizm, żądza krwi wygrywa i brudzi firany. Niech teraz mówią - zgnilizna wjeżdża, od smrodu brzuch pozbywa się wnętrza.   Chore prawa nadchodzą, ucz się zasad mała. by ciotka do domu drzwi nie zamykała, by dostać kasę, kąt do mieszkania, wyliż jej dupe ... ona by tak chciała.  Bo to bogini, chujów setki miała, jeszcze twoją matkę, z chęcią w to wciągała. Nie myślcie, że sama na ten pomysł wpadła, bo babka rozkazy takie wydawała. Misja zakończona, gdy człowiek w piachu.... ulubione hobby wykańczać krewniaków.   Co ma myśleć dziecko, gdy widzi ból brata, gdy babka z pasem po domu wciąż lata. Ciągłe życie w strachu, nowy pas nabywa, Czy mój brat przeżyje? Czy to ma rodzina?   Malutka dziewczynka w środkowej ławce, cicha, niewinna, wstydliwa jak zawsze. Znalazła sposób, psychiczny ból odchodzi, z nadgarstka krew leci... umiera powoli.   Naiwne dziecko, Czy ktoś mi pomoże? Kaleczy swe ciało... z nią nie jest dobrze. O pomoc w ciszy woła, eksponuje rany, słaba psychika, kolejne szramy.    Wkońcu nawet dziecko, potrafi zrozumieć... pomocy nie będzie, każdy ma je w dupie. Osamotniona w sym bólu, śmierć dla niej ratunkiem.  Dobrze Ci teraz radzę ...zamów dla niej trumnę.
    • @Mel666 W wierszu trzykrotnie pojawia się zdanie "miasto, które tak uwielbiam". Słowo "miasto" jest tu żywym organizmem. Ono żyje – oddycha i krwawi. Czuć też w nim budowanie oddechu: oddech "wysysa ze mnie siłę". Mamy "szpary w oknach" i "drzwi bez klamek" – to jak usta bez języka.   Odczytuję to jako diagnozę. Ty jesteś jego "krwią".   Towarzyszką staje się melancholia. Idziesz z nią "pod rękę". Miasto wydaje się być tłem, a ona jest osobą. Jest Twoją siostrą, czyli też krwią – w domyśle. Ona ma ciało, jest zimna, bo nie ma krwi. Jest blada jak wyblakłe miasto.   Fantastyczna gradacja: "tak daleka tak zimna tak bliska".   To "uczucie na policzku" jest łzą.   Z kolei "kładzie się ze mną do łóżka" odczytuję nie tylko jako całodniową jej obecność, ale także w nocy.  To ona pozwala Ci zasnąć, mimo że  niszczy. Ostatnie dwa wersy tłumaczą wszystko to, co wcześniej. Mamy tu przyczynę i skutek. Bardzo poruszający wiersz. Uściski. Pozdrawiam.
    • @ZaTomem Tom Dziękuję za miły komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @Berenika97 Dziękuję za obszerny, pełen słów wsparcia i miły dla oka komentarz z jakże pięknym wierszem... Obiecuję zachować się co do sugestii zawartych w Twoim wierszu Bereniko. Bardzo Ci za ten wiersz dziękuję - bardzo wiele on dla mnie znaczy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński      
    • @.KOBIETA.   taka mała dygresja odnośnie Smoków !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nauczyłam się czegoś wartościowego : nigdy nie wolno głaskać Smoka  „ pod łuskę”.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...