-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 141
@Posem - dzięki -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
Popularne aktualnie
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Witalisa Człowiek (stworzenie) może tylko tworzyć, odtwarzać, tylko Słowo ma moc stwarzania :) Dobrej nocy i pięknego tygodnia! -
Przez Witalisa · Opublikowano
@Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam -
Przez Tyrs · Opublikowano
Bo wszystko to Mróz. Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki - z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu. Ale to banalne. Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka, rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej, jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć, utkana z powietrza, krasna, która czeka. W tabletkach, sznurze. W insulinowym koncercie na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie, na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu za oknem. Moja i moja, moja własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić. Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard, mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym, tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do - od kutej bramy do wejścia od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem, świadkiem nieprzespanych nocy. Obudzi się do zbawienia – naiwne. Oto jest słowo Pańskie. Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima, o którą pytasz, Reniu. Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie rezonansu. Co zostanie prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra. Twoje życie K. staje się nieznośne. Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna. Wszystko to rozważyła. ponieważ żyjący wiedzą, że umrą. Jej szminkę, słowo, Kohelecie – wciąż mam na ustach.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi