Nihil novi sub sole

[tomass77]

Czasem ziemia spłaszcza swą powierzchnię

A słońce świeci po horyzont 

I brakuje oddechu na nowy dzień 

 

Konie patrzą niespokojne 

W pustej stajni świeci żłób

Wychłodzone drogi martwią 

Zarastają przy świetle księżyca 

 

Czasem ona spłaszcza swą powierzchnię

Milknie nocny dowód życia 

Oddech wraca w wypróżnione płuca

 

Siłą - niewytłumaczalną 

Edytowane 8 Maja 2023 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[corival]

@tomass77 Niby wszystko kręci się po staremu, a jednak niekiedy wyczuwa się w powietrzu jakby niepokój... który wydaje mi się wychwyciłeś i bardzo zgrabnie wyartykułowałeś. Tak to sobie wytłumaczyłam. Pozdrawiam :)

[kwintesencja]

@tomass77 bardzo dobrze napisane, też czuję niepokój, który wisi w powietrzu :)

[tomass77]

@corival Bardzo dobra intuicja. Właśnie o niepokój tutaj chodzi. Tak ogólnie. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T. 

@kwintesencja Dziękuję Kwintesecjo. Niepokój to coś, co trudno wychwycić i wytłumaczyć. Jest splotem uczuć i przeżyć, aury, pogody.. Niemal jak fizyka kwantowa..

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T.