Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ja jestem drogą

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

,, Ja jestem drogą, prawdą 

i życiem,, Ewang.Św. Jana 12.

 

podziwiamy piękny świat 

podarowany przez Pana 

kolory czarują 

uśmiecha się do nas przyroda 

wolność wynosi na różne ścieżki 

kusi to co łatwe przyjemne 

 

serce ostrzega przed 

złudnymi ścieżkami 

nie zawsze go słuchamy 

to przez nie przemawia 

do nas Duch Święty 

wskazując dobrą drogę 

 

objawić ją nam może 

w pięknej muzyce poezji miłości 

w wszechobecnej przyrodzie 

i codzienności 

czystej jak pierwszy śnieg 

 

idąc tą drogą i widząc 

Boga na pierwszym planie 

nie zbłądzimy 

warto nią iść

 

5.23 andrew

Niedziela, dzień Pański 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Aleksander Hoorn
      Oby do lata

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @Nata_Kruk Stylizacja przypisuje temu oczekiwaniu na macierzyństwo wymiar uniwersalny, symboliczny. Blaski i cienie, nadzieje oraz lęki, nie są tu nazwane wprost. Nie znajdziemy w tekście zbyt wielu elementów indywidualizujących, nadających doświadczeniu charakter jednostkowy Można odnieść wrażenie, że opowiedziana wierszem historia jest reprezentacją emocji, łączących wszystkie ciężarne kobiety ze wszystkich znanych utworów literackich w jedną wspólnotę. Odnajduję też w nastrojowości wiersza coś pierwotnego: siłę manifestującą się zarówno podczas porodu w sterylnej sali szpitalnej, jak i podczas porodu w kurnej chacie, przy mruczącej zaklęcia wiejskiej znachorce.   AH
    • Nata_Kruk
      Oby do lata

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Berenika97... u mnie to tak chyba wygląda.. że zalewam zmierzchy muzyką.. :)) Bardzo dużo jej słucham. Cieszę się, że dla Ciebie.. nastrojowo.       @Aleksander Hoorn... dziękuję za przystanięcie u mnie.  
    • bazyl_prost
      glina

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      miękka glina wodnista i ciężka daje oparcie dla rąk rzeźbiarza powstaje forma pamięci zaklęta lecz kiedy wyschnie nikt już nie pamięta  
    • Berenika97
      Oby do lata

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Piękny wiersz, który łączy ludową prostotę z subtelną metafizyką muzyki. Urzekła mnie ta metafora "zalewania zmierzchu muzyką" i strojenia świtów. Czuć w tych słowach tęsknotę za spokojem, który przychodzi wraz z latem, ale i pewną sielską nostalgię. Bardzo nastrojowy.
    • Alicja_Wysocka
      w żółtych kaloszach

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Nata_Kruk Duszko, dziękuję Ci za tę uważność i pomysł - naprawdę :) Ale te moje kalosze na uszach… to już trochę taki mój dzieciak, co nie chce się przebrać :) Zostawię go tak, jak stoi w kałuży. Tyle serduszek weszło ze mną w tę kałużę i nie chciało wyjść suchą stopą - bawimy się dalej :) Serdeczności   @Waldemar_Talar_Talar A co, pyszna zabawa! Ty też jesteś z nami :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...