Historia edycji

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

;) A po naszemu: Prośba odrzucona. Brak wystarczającej ilości sylab w rymie. ;) Dziękuję za polubienie. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

@hania kluseczka   Rozumiem Cię!  Właściwie cały ten wiersz to studium stanu dysocjacyjnego, ktrórego częścią jest depersonalizacja. Dlatego w tagach zamieściłam pojęcie "dysocjacja".  Osoba czuje się tak, jakby grała np. "w filmie", a nie fizycznie przebywała we własnym ciele. Traci poczucie bycia autorem własnych myśli czy ruchów, a to prowadzi do poczucia, że fizycznie i psychicznie znika, rozpływa się. Ten uśmiech nie wypływa z jej emocji, jesz "sztuczny".  To rodzaj depresji , ale może przekształcić się w  zaburzenie psychiczne, gdy staje się nieprzerwanym sposobem radzenia sobie z trudnymi emocjami, stresem lub traumą.  Serdecznie pozdrawiam.  @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję!  Czasami spotykamy ludzi, których zachowanie w pewien sposób nas intryguje lub niepokoi. :) Też miałam takie "dziwne" spotkanie. :)  Serdecznie pozdrawiam. 

Pierdolę Polskę i Polaków!   Wołodymyr Żełeński     

Mało czytałem tak poruszających tekstów. Pozdrawiam serdecznie autorkę i peelkę. 

@Posem – refleksja to już krok w inny wymiar...