Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oczy

Pau
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/218710-oczy/

Rekomendowane odpowiedzi

Pau

Pau

Opublikowano
Opublikowano

Nie rozglądaj się dokoła,
Spójrz mi prosto w oczy,
Bez skrępowania,
Do ścian gołych.

 

Gdy Cię marzenia wzrokiem ujrzałem
Na me usta uśmiech wkroczył,
Skroń zimnym potem się okryła,
Chłodna dłoń mimowolnie drgała,
W serce ciepła radość wstąpiła.

 

A oczy?

 

Chcą się zamknąć i we śnie pogrążyć...
Lecz w wytrwałej nadziei czekają,
Że to twój wzrok je kiedyś zaskoczy,
Przyciągnie jak kwiat pszczołę,
Nie puści, przytuli, na zawsze zatrzyma

I me serce odkluczy

4

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/218710-oczy/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Rafał Hille
      jesienna sonata na mapę i busolę

      Przez Rafał Hille · Opublikowano

      @karenka dziękuje za zajrzenie i ten miły komentarz :) pozdrawiam
    • marekg
      doz

      Przez marekg · Opublikowano

      kilka świateł dalej jest inna noc odwracamy się od siebie mój cień gaśnie po drugiej stronie ulicy   biały księżyc i bezsenność zapita gwiazdami   w farmakologicznym śnie gasną żarówki czarnym flamastrem rysowany pies urywa się ze smyczy  
    • Andreapaolo
      Deszcz łez

      Przez Andreapaolo · Opublikowano

      Wszystkie szyby są mokre od łez Takich szczerych, tak szczodrych i czystych Jakie przelać mógł jedynie deszcz Deszcz niewinny, odwieczny, przejrzysty. Szyby płaczą ni z żalu ni z bólu O tym chyba samo niebo wie My też czasem płaczemy do wtóru Gdy zbyt dobrze nam jest lub zbyt źle. Płacz kołyską jest dłoni przyjaznych Mimowolną, najszczerszą i własną Płacz jest nagłym rozlaniem się żalu Jak deszcz skrycie stuka o parasol.   Wszystkie szyby są mokre od łez Takich szczerych ,tak szczodrych i czystych Jakie przelać mógł jedynie deszcz Deszcz niewinny, odwieczny, przejrzysty. Szyby płaczą ni z żalu ni z bólu O tym chyba samo niebo wie My też czasem płaczemy do wtóru Gdy zbyt dobrze nam jest lub zbyt źle. Płacz kołyską jest dłoni przyjaznych Mimowolną, najszczerszą i własną Płacz jest nagłym rozlaniem się żalu Jak deszcz skrycie stuka o parasol.   O parasol ,o dachy ,o szyby Znowu pluszcze potok moich łez Ciągle z deszczem się miesza prawdziwym Pachnie tak jak najprawdziwszy deszcz. Oczu żadnych mój płacz nie zamoczył Bo podobny do wrześniowych mgieł Przenikliwy i taki bezgłośny Wsiąka cicho w niespokojny sen. Nie pamiętam dlaczego tak płaczę Nie wiem nawet czy płacz to ,czy deszcz Który przecież bez żadnej przyczyny pada. Choć kto go tam wie.  
    • Charismafilos
      Tercyna de Leiria

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Witalisa skoro Elżbieta, to kto to Isabel?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ooo fajnie, że charmedulskie powiewy zrevampowanej przeszłości wchodzą na salony Fajna ta trylogia!! I kształcąca
    • Poet Ka
      róża luksemburska

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka serdecznie dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...