Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak w przysłowiu, co dwie głowy to nie jedna.

 

Ostatnio wiele się o tym mówi. Są zwierzęta jak pszczoły, czy mrówki, które tak funkcjonują, ale nam to już znacznie trudniej.

Są społeczeństwa bardziej kolektywne, jak Chińczycy i mniej jak Polacy.

Również ludzi dzielimy pod ze względu na cechę osobowości na indywidualistów i kolektywistów. Tym ostatnim znacznie łatwiej odnaleźć się w umyśle zbiorowym.

 

Dziękuję za przychylność.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Prześcignąłeś mnie w zamiarze; by swój wiersz wstawić, oczywiście to zrobię. Poetycznie u ciebie! Całość mi się podoba. Ciężko jest przewidzieć jakąkolwiek prognozę (okoliczności), gdy człowiek żyje na płytkim morzu (bezpiecznie). Wychodzi na to, że poznawanie nieodkrytego, co dla niektórych będzie zagadką, jakiej nie chcą odkrywać, bo co? Boją się? Nauka to trauma prawdy; jaka poszerza od stuleci prawdę w rozumieniu logicznym, poza nim jest esencja prawdy, jakiej nauka nie pojmuje.

Na przykładzie choćby filmu 'Avatar'  mamy jakieś rozeznanie, jakie nie jest fikcją!

 

Pozdrowienia!

 

 

 

 

 

 

 

(

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda pokój i spokój zaślepia czujność.

 

Czasem się boją, a niekiedy nic nie widzą poza swoim wyuczonym schematem.

 

Nierozumie i tak będzie, bo nauka nie zajmuje się duchowością.

 

Dzięki za serduszko i ciekawy komentarz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem   Interesujący kontrast między fizycznością obrazów (deszcz, chłód wchodzący do płuc) a abstrakcją emocji ("ciężar filozoficzny") . Podoba mi się metafora pogody jako stanu wewnętrznego - od suchej rozmowy, przez chłód w płucach, po nadzieję ukrytą w powrocie lata - jest tu  obraz zimna "rozgaszczającego się przyjemnie w płucach" – ten paradoks przyjemności i dyskomfortu naprawdę jest świetny! :) 
    • @Berenika97 Nie jest to piosenka ani wyłącznie wiersz. To miejsce, w którym słowo próbuje usłyszeć własny dźwięk. Pozdrawiam i dziękuję :)))    
    • @Trollformel   To bardzo trafna obserwacja. Wirtualny kontakt daje namiastkę bliskości, ale nasze zmysły potrzebują czegoś więcej - dotyku, głosu na żywo, obecności drugiej osoby. Też to czuję. Dziś, gdy czekałam  kilka minut na lekarza - pewna pani w wieku emerytarnym opowiedziała mi o swoich wnukach -  przyjechali do niej z Norwegii, w tym bliźniaczki, z których jedna jest autystyczna. Słuchałam z uwagą, bo przy okazji dowiedziałam się o systemie edukacyjnym w Norwegii na różnych poziomach. :))) Nie muszę dodawać, że czas okazał się bardziej relatywistyczny niż sądziłam i go nam zabrakło. :)  
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Świetnie to przedstawiłeś!  Dziękuję za te mądre słowa - szczególnie za myśl o wrażliwości, która z jednej strony pomaga zrozumieć świat, z drugiej czyni bardziej podatnym na zranienie. Pozdrawiam serdecznie! @Poet Ka   Bardzo dziękuję!   To piękne ujęcie, może siła właśnie na tym polega -  na świadomości, nie na braku słabości. Pozdrawiam serdecznie! @Leszek Piotr Laskowski @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • Uśmiechnięte myśli :)) to chyba te, które się człowiekowi wyrywają jakimś głośniejszym uśmiechem w miejscach ku temu nie wskazanym, jak np autobus. Oby takich było jak najwięcej.   Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...