Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wiersz jest jak filiżanka kawy
w której mieszają się myśli i słowa
tak jak gorący napój pobudza zmysły
tak poezja pobudza duszę i umysł

słowa są jak kropelki deszczu
które spadają na wyschnięty ląd
w poezji odnajduję ukojenie
kiedy życie jest pełne napięć

niekiedy wiersz jest jak otwarte drzwi
które prowadzą do innej rzeczywistości
tam, gdzie światło jest jaśniejsze
a zgiełk miasta milknie w ciszy

czasami to jak refleksja
która tkwi głęboko w sercu
to ujście emocji i uczuć
które inaczej pozostałyby w mroku

gdyż poezja to nie tylko rym i metrum
to przede wszystkim żywe słowa
słowa, które ożywają w duszy
i dają jej skrzydła do lotu
 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To szczególnie mi się podoba. 

 

Co do reszty utworu, generalnie zgadzam się. Jeśli o mnie chodzi, poezja zawsze była dla mnie lirą, na której wygrywane są słowa. Jednak, by jej posłuchać muszę mieć idealną ciszę.

Opublikowano

Fajne to porównanie wiersza do filiżanki kawy ... Wyobrażam ją sobie jako kruchą, niewielką, pięknie zdobioną porcelanę - a kawa wyśmienita, aromatyczna.... :)

Choć wiadomo, że zdarzają się też obszczerbione fajanse z lurowatą zawartością:(

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   ciekawe co Ty tak chętnie „ bierzesz” ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Nie mogę dzisiaj wieczorem, będę nad jeziorem  
    • Ot, cwał: z ław - co to?    
    • Ot, amok: koma to.    
    • @.KOBIETA.   Jestem zdecydowany, biorę, może być dzisiaj wieczorem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...