Pole życia

[Donika Kuźniewska]

Gdy usiądziesz na polu
wśród zeschłych traw i roślin
mokra ziemia klei się do ciebie
nie ma kwiatów ani liści
tylko jeden mały pąk
nadzieja na dobro

Życie hodujesz przez wieczność
ogrodnik uczuć dbający o rolę
kochający to, co robi
- zaniedba swój obowiązek
wyląduje na nowym polu
zachwyci się
przeżyje chwile rozkoszy

I tak to już jest
zawsze przyjdzie czas
kiedy w życiu coś się zmieni
z kwiatów zrobią się trawy
proste, suche i nieestetyczne

[Gość]

No no musze przyznac ze wiersz okey jest...:)

[Donika Kuźniewska]

dziękuję bardzo pozdrawiam

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no, no, dobrze, że okey tego nie widzi ;)

Przykro mi, ale to beznadziejny przypadek poetyzowania 'na siłę'.
"Pole życia" - pole ma wiele innych znaczeń, niż kawałek rolniczego gruntu, gdyby metafora próbowała się rozwijać w taką stronę, ale : uprawiajmy własne życie? (jeszcze ten ogrodnik - na polu?). To dwa banały - w sensie 'estetycznym' (motywy zużyte w poezji).
Pierwsza zwrotka.
Przerabiamy na goraco:
Gdy usiądziesz na polu swojego życia - kasujemy, to powinno wyniknąć z wiersza.
wśród zeschłych traw i roślin
mokra ziemia klei się do ciebie - dlaczego klei? przy siedzeniu? co ma znaczyć ten obraz? żyzność gleby? jej siłę witalną? szkodliwość dla peela? i dlaczego rośliniki tu wyschły?
z życia zostały tylko trawy wcześniej były zeschnięte trawy i inne rośliny! więc raczej trawy wcześniej należy usunąć, i raczej: zostały żywe .
nie ma kwiatów ani liści - to tylko podkreślenie sensu poprzedniego wersa, nic nie wnosi.
tylko jeden mały pąk 'mały pąk' - już jest kontrastem do 'suchych', 'tylko' przejaskrawia, i wyraz już się pojawia chwilę wczesniej.
nadzieja na dobro - lepiej by brzmiało 'jak nadzieja na...'

Czyli zwrotka mogłaby wyglądać tak:
Gdy usiądziesz na polu
wśród zeschłych roślin
gdzie zostały żywe tylko trawy
i jeden mały pąk
jak nadzieja na dobro

Wyszedł jakiś obrazek. Co dalej? Nie wiem. Od autorki zależy ;)
pzdr. b