Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dalai Lama jest człowiekiem jak widać prostym, a może wypróbował opinię publiczną, która nie ma znajomości kultury tybetańskiej.  Niemniej chłopiec w niestosownym zajściu wykazał dużą dozę inteligencji. Co do wojny jest tragedią dla nas wszystkich. Pozdrawiam.

Edytowane przez Amber (wyświetl historię edycji)
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

@poranki Prawdą jest, że nadajemy za dużo znaczeń, przyklejamy za dużo łatek, ale w przypadku Dalajlamy to on nadał sobie mega-łatkę. Ten incydent był cholernie niefortunny.  Tak jak piszesz, ja dalej chcę wierzyć w jego wyjątkowość, jak dziecko :)

@corival Niestety, nic nie musi, a może wszystko. Za to my, zdaje się, musimy dużo, a nie możemy nic. Jakoś jeszcze zipię ta nasza kochana Ziemia :) Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za czytanie i pozdrawiam równie serdecznie, Waldemarze. 

@Krzysztof2022 Zawsze uśmiecham się, że dostrzegasz jakiś styl ;) Biorę to :) Pozdrawiam!

@Nata_Kruk Kwintesencja jest okraszona ciężkim rodzajowo kontekstem, rzeczywiście mogłoby go nie być, dojrzałam to dzięki Tobie, Natko. 

@Starzec Cieszę się, że też tak czujesz. Pozdrawiam. 

@Amber Wiesz, wszystkie próby wyjaśnienia dlaczego on tak postąpił, że to zgodne z jego tradycją... byłyby wystarczające w przypadku każdej innej osoby, ale jednak nie najwyższego wcielenia duchowego na ziemi. Prosty nie znaczy mało-inteligentny, straszna wtopa. Chłopiec uratował tę sytuację. Dzięki za wnikliwy komentarz. 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Somalija marzy mi się błyszczyk Guerlain, są teraz fajne na bazie miodu i olejku:) mam nową torebkę, uszyta z recyklingu z dwóch rodzajów skórek, nie waży nic i przeze mnie wymyślona, tak ona mnie cieszy:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Mam dwie sadzonki, będą truskaweczki, gdy pojawi się słońce, wyniosę je na trochę:) gdy opadają płatki, to je zbieram na herbatę:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wiedźma Już w pierwszych wersach pojawia się wyraźny motyw przewodni: pustka jako stan nie tylko emocjonalny, ale niemal materialny. Porównania („jak niebo przed deszczem”, „jak kurz na półce”) są trafne i komunikatywne — nie próbują być przesadnie wyszukane, lecz działają dzięki swojej codzienności. To dobry wybór stylistyczny, bo wzmacnia autentyczność przeżycia. Czwarta strofa dobrze rozwija metaforę przestrzeni — pustka jako coś, w czym można „utonąć” albo „rozłożyć ręce”. Podoba się tu ambiwalencja: zagrożenie i potencjalna wolność współistnieją bez rozstrzygnięcia. Końcowa część to wyraźna zmiana tonu: od biernego trwania do refleksji. Puenta („Może pustka to nie brak…”) wprowadza element nadziei, ale robi to ostrożnie, bez patosu. To bardzo spójne z całością — wiersz nie próbuje na siłę się „domknąć”, raczej pozostawia czytelnika w stanie otwartym.   Można rozważyć lekkie doprecyzowanie niektórych wersów (np. „a zaczynał ktoś”), jeśli zależy Ci bardziej na klarowności niż na wieloznaczności. Mocne 8/10  To dojrzały, świadomie napisany wiersz, który nie epatuje formą, lecz buduje nastrój i refleksję. Najlepiej działa tam, gdzie pozwala sobie na prostotę i ciszę — dokładnie tak, jak sugeruje jego temat.  
    • @Łukasz Wiesław Jasiński - serdecznie dziękuję
    • Szarym śladem na wilgotnym szkle żegnam bez słowa kaprysy kwietnia. Niedokończony szkic w strugach deszczu spłynął.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...