Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

 

uciekam w śmierć kwiatów 

i roślin 

kiedy wzrastają - 

urodą swoją wabią 

a w końcu umierają 

i tak co rok 

a czasem częściej 

uciekam w nierzeczywiste śmierci - 

od ludzkich znacznie lżejsze 

uciekam w tornada barw 

i zapachów 

odurzam się życiem 

jak nieskończonym pięknem

 

 

 

 

Edytowane przez Ewelina (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Śmierć kwiatów jest chwilowa: dopóki nie zakwitną nowe kwiaty, a śmierć człowieka? Może też chwilowa, któż to wie…

 

Osobiście kojarzę kwiaty z olbrzymią energią życia, silniejszą niż śmierć, może dlatego, że dużo czasu spędzam na łonie natury, gdzie łatwo to odczuć. Zatem odrzućmy lęk przed śmiercią, bo wyrosną z nas kwiaty.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Piękny wiersz, za który wręczam autorce wirtualny bukiecik.

Classic%20Vases%20(19).png

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Forum nie wymaga wiele czasu, raczej samozaparcia i dobrego nastroju. Mam nadzieję będziesz mogła je pogodzić z obowiązkami.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97       jest prawidlowe !   jeszcze jak prawidłowe !   dziękuję.       @Leszczym   Michał.   dziękuję za szczerość i za to, że dzielisz się tak trudnymi doświadczeniami. to potworne sytuacje i rozumiem, jak bardzo mogą ograniczać poczucie bezpieczeństwa i zaufania, a także wpływać na relacje z innymi. doceniam, że potrafisz spojrzeć na te sprawy z taką wrażliwością ,  nawet w obliczu trudnych doświadczeń Twoje refleksje pokazują troskę o dzieci i o ludzi wokół ciebie. czytając Twój komentarz, czuję, że wiersz może prowokować nie tylko refleksję literacką, ale też rozmowę o tym, co w życiu trudne i bolesne i to jest dla mnie bardzo ważne.     wszystkiego dobrego Michał.    
    • To wiersz o świecie, który stał się „dzielnią” – miejscem ciągłej walki o władzę, pieniądz i wpływy. „Złoty pieniądz” zamieniający się w „ołowiany ping pong” sugeruje, że ekonomia przechodzi w przemoc – coś cennego staje się kulą, którą strony odbijają między sobą. Są ofiary, system się przeciąża („wyrywa bezpiecznik”), a konflikty zapętlają się jak Urobor – same siebie pożerają. Refren „taka dzielnia stary” brzmi jak gorzkie, zmęczone podsumowanie: świat zwariował, ale wszyscy już się do tego przyzwyczaili.     
    • @lena2_Każda myśl jak złota. 
    • @Manek Też czasem się buntuję w duchu. Wiersz to nie jest mięsko, żeby stracił na wartości z upływem czasu - założywszy, że ma to, co wiersz powinien mieć: treść, przesłanie, wyszukane rymy, średniówkę, puentę, rytm...  Moda nas trochę ogłupia. Podobnie jest z innymi rzeczami, ot choćby z głosem. Kiedyś musiał być czysty, dźwięczny, silny - a teraz moda na chrapliwy, wcześniejsze są beee. Piosenki były melodyjne, przeżyły dziesiątki lat - a teraz? No kto powtórzy i zaśpiewa acappella z aktualnej toplisty?   
    • Wspaniale napisane:):) miłej niedzieli:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...