Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zakochanie

Bożena Tatara - Paszko
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Bożena Tatara - Paszko

Bożena Tatara - Paszko

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

(z inspiracji wierszem @aniat. "W uroczej kawiarence" )

 

Warto się czasem zatrzymać 
przy kawiarenkach uroczych 
rzęs trzepotanie zobaczyć
nieśmiałe spojrzenia w oczy,

 

by czasem sobie przypomnieć
że z nami też tak bywało
i że się nie da zapomnieć 
tego co z dawna przetrwało,

 

kiedyś  na zawsze zapadło
na całe  dusz  pokolenia,
choć  w życiu zmian  jest niemało
to jedno  wciąż  się nie zmienia.

Edytowane przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)
11
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

może nie tylko zatrzymać

lecz wejść kawę zamówić

bo właśnie odchodzi zima

a wiosna odmienia ludzi

 

a stolik cichutko szepcze

by nie rozniosła się fama

zaproś tu kogoś jeszcze

i nie siedź dłużej sama

 

bo może on Cię przytuli

ogarnie ciepłym ramieniem

ten miły gest lecz lubisz

niezoobowiąże a w cenie

:)))

serdecznie pozdrawiam Jacek

 

3
Bożena Tatara - Paszko

Bożena Tatara - Paszko

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Jacek_Suchowicz

Co jeśli gest  pusty nie będzie a  wiosna uderzy do głowy,
obietnic  choć   nieczekanych  i zapomnianych  naręczy
z ust jego popłynie wartko  razem z  czułymi słowy, 
 przecież nie sługą jest serce  w efekcie ambaras gotowy.


Co jeśli okaże się  siłą, co z wiosną może wejść w zmowę,
zabije mocniej a wtedy nieszczęście dla dwojga gotowe.
Może więc lepiej popatrzeć,  żeby   przypomnieć coś sobie
by potem, w swoich objęciach, pić kawę  przy własnej połowie.  

 

Z podziękowaniem za wierszowany komentarz odpozdrawiam cieplutko :)

 

 

 

@Łukasz Jasiński @jan_komułzykant @Tectosmith 
Dziękuję za czytanie i serducha :)

Edytowane przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)
2
error_erros

error_erros

Opublikowano
Opublikowano

@Bożena Tatara - Paszko  Jakie to śpiewne! Kojarzy mi się z klimatem, który pamiętam z telewizji, gdy byłem dzieciakiem - takie różne gale koncertowe, znacznie bardziej stonowane w dekoracjach niż obecne, i te sławne niegdyś piosenkarki śpiewające, że "kochany, kochany, leciały kasztany", czy jak to tam było xD W każdym razie klimat taki retro-romantyczny, bardzo mi się podoba.

I puenta! Bardzo fajna, mimo że pozornie nieskomplikowana.

Super!

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      Pani na D.

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.
    • Christine
      na miarę spojrzenia

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Czysta poezja. Udało Ci się ubrać w słowa to, co nieuchwytne. Puenta jest po prostu zachwycająca. :)))
    • Christine
      ćmy

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Niezwykle klimatyczny utwór. Ma w sobie mnóstwo uniwersalnej prawdy o tym, jak bezbronni bywamy wobec własnych emocji. Piękne!
    • Christine
      wierzę

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   A jestem urzeczona Twoim subtelnym wierszem. :) Uroczy!  Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...