Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Biedronka na liściu skakała,
Do kwiatuszka zaglądała.
Nagle - pszczółka przyleciała,
Przy kwiatku się zatrzymała.
Zapylić chciała roślinkę
I napełnić miodem skrzynkę.
Bo pszczółki są pożyteczne!
I zbierają miód skutecznie.

 

Potem pszczółka odleciała,
Biedronka dalej skakała.

 

Wtem... Po liściu maszeruje
Mrówka, która wciąż pracuje
I, choć nie zapyla kwiatów -
Bardzo przydaje się światu!
Tu posprząta, tam przeniesie -
Czyści wszystko w każdym lesie!

 

Mrówka powoli umknęła,
Biedronka skakać zaczęła.

 

Po czym widać, że dwa trzmiele,
Których jest już dość niewiele,
Okrążyły kwiatostany,
Bo kwiat przez nie zapylany
Jest, a zatem trzmiele, pszczoły
Są dla kwiatów jak Anioły.

 

Trzmiele wkrótce odfrunęły.
Gdzie indziej fruwać zaczęły.

 

Ile dzisiaj tej nauki!
Maszerują też trzy żuki.
Odnogami, żuwaczkami,
Poruszają, są kumplami.
W lesie, na łące i w polu,
Przy budynkach oraz w boru!

 

Żuki odmaszerowały,
Przeszkadzać biedronce nie chciały.

 

Na łodyżce i w promyczkach
Pełznie również gąsieniczka.
Zjada listki, aby kiedyś
Swą przemianę nagłą przebyć.
I z dość brzydkiej, marnej larwy
Ubrać się w przepiękne barwy.

 

Gąsienica popełzała,
Biedronka ciągle skakała.

 

Aż tu nagle... Piękny motyl
Na kielichu kwiatu złotym
Usiadł, i choć nie zapylił,
To skrzydła swoje rozchylił,
Aby barw mnóstwem odcieni
Jeszcze bardziej świat odmienić.

 

A biedronce na skakance
Świat się wydał pięknym wielce!

Morał taki - świat jest cały
Pełen w niewielkie - morały!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I tak też można, a tak przy okazji: jak się pani spało?   Łukasz Jasiński 
    • Ten tekst akurat pani dobrze wyszedł, a czytam tak:   Płakałam w nocy, nie słyszał mnie, unikał spojrzenia - nie chciał widzieć   miłości, a każdy płacz i każdy oddech  był tylko o nim i jęki moje pieśnią    pochwalną - zagrzmiały i przerażał  mnie - jego kamienny spokój - nocny,   już byłam dla niego wspomnieniem, fotografią - poszarpaną fatamorganą...   Mam nadzieję, iż zniknęła u pani samotność...   Łukasz Jasiński 
    • Rozłącza ciągle dźwięk dzwonka, za długo się nie rozgadam. Co tam, orzechy łupisz lub inne wciąż o ogrodach kwietniowych sadach.   Jeszcze za rękę, magnolia, chłopiec z gitarą na plecach. Z miniatur zamek tak jak był stary fiołkowym runem przy Lelewela.   Spokojne to, co umyka — koci ślad muska parapet. Brzask kwiatów w chmurkach, ćwierkanie drzewa jakby czas statków do dobrych planet.         ***   zaopatrzeni na dzień śniadaniowych płatków w nowych sześć strun                    
    • @Sylwester_Lasota Ładnie dziękuję:-) Pozdrawiam również

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • To tak jak w tej rymowance...   Umarłe motyle systemu   Ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   oni: zamordowali ich - wolność, pozostała tylko piosenka ta i ta i ta, oni: zamordowali ich - wolność,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję...   Łukasz Jasiński (lipiec 2018)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...