Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

By Andrew Alexandre Owie

KID LOGIC  DZIECIĘCA LOGIKA

 

Once Vovo and Anthony were in the country,
The brothers saw live the fat pigs and milk cows,
They patted the bunnies as well as fed poultry ..
Till night they remembered the country and how!

 

Raz Vovo i Anthony byli na wsi,
Bracia widzieli na żywo tłuste świnie i krowy mleczne,
Głaskali króliczki, a także karmili drób..
Do nocy pamiętali wieś i to jak!

 

Tony, the elder, has "gladdened" his mother:
"Just fancy, there was a big piglet called Hugh,
His weight, as they told us, was fifty more pounds,
Trust me, dear mommy, it weighs more than you".

 

Tony, starszy, "ucieszył" swoją matkę:
"Wyobraź sobie, że był tam duży prosiak o imieniu Hugh,
Jego waga, jak nam powiedzieli, wynosiła pięćdziesiąt funtów więcej,
Zaufaj mi, droga mamusiu, waży więcej niż ty".

 

The poor kind mother felt greatly embarrassed,
She wanted to slap him and even to kick,
"Who have I brought up as he talks as an arse-hole.
Who else could compare his mom with a pig?

 

Biedna dobra matka poczuła się bardzo zakłopotana,
Chciała go uderzyć, a nawet kopnąć,
"Kogo ja wychowałam, skoro mówi jak dupek.
Kto jeszcze mógłby porównać jego mamę ze świnią?”

 

From now on, she said, no gadgets and gamepads,
I've just gone through hell, due to you, little bum!"
The junior who'd quickly climbed up in her lap and
Hugged her, he just said to console dear mom:

 

Powiedziała, że od teraz żadnych gadżetów i gamepadów,
Właśnie przez ciebie przeszedłam przez piekło, mały zasrańcu!
Nłodszy, który szybko wspiął się na jej kolana i
Przytulił ją I by pocieszyć kochaną mamę tylko powiedział:

 

"Our Tony is not a bad boy, please, forgive him!
Wipe tears from your eyes, don't cry any more!
Trust me, if he's silly, 'cuz not only a piglet,
None weighs more than mommy of mine in the world!"

 

"Nasz Tony nie jest złym chłopcem, proszę, wybacz mu!
Otrzyj łzy z oczu, nie płacz więcej!
Zaufaj mi, jeśli jest głupi, bo nie tylko prosiaczek,
Nikt na świecie nie waży więcej niż moja mama!"

 

 

 

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...