Zgaszony uśmiech

[marta 50]

Zapasy na strychu, cukier, sól, mąka,
metalowy krzyż, czarna garsonka 
zwężana co jakiś czas. Zapach naftaliny.

 

W pokoju naprzeciw Matki Boskiej staruszka 
często modliła się, za wszystkich, o pogodę
na ostatnią podróż, nie daj Boże w święta.

 

Piwonie pod jej oknem patrzyły, jak beztrosko  
niosłem uśmiech, wiedziała już przed drzwiami, 
że w kuchni obrazem na podłodze przemieni we łzy. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - podoba się owe zwężanie garsonki - 

                                                                                Pozdr.serdecznie.

                                                                                  

[Eleonora]

@marta 50 Piękny wiersz. Ciekawe uosobienie piwonii. Odwiedziny w pewne miejca potrafią być po pristu smutne...

[kwintesencja]

@marta 50 bardzo ciekawy wiersz, pozdrawiam Cię :)

[Moona]

Babcie takie właśnie są...rozmodlone :)

[Asia Rukmini]

Wszystko się zgadza.  Klimat wiersza pasuje do babcinego usposobienia i oczami wyobraźni widzę ją w kuchni. Jest we mnie jakiś sentyment. Tymbardziej, że świat zmienia się kulturowo, takich babć już coraz mniej. Pozdrawiam :)