Lampa błyskowa

[Lidia Maria Concertina]

Zwyczajny wiersz wiesza na sobie słowa - ortalionową kurtkę.

Naprzeciw...

Róża wiatrów. 
Zefirek, bryza, oddech ...
Sprężynująca gąbka uniesień - chodnikowe płyty, beza i ptyś, i "tak" i "nie"
Każde słowo to odwzajemniony pocałunek - jeżeli wiersz jest dobry. 

O niedobroci - powstało już wiele wersów, wiele tomów, atomów, neuronów... 
Wracając puslujacym od słońca popołudniem, to zakochuję się, to strzelam smutkiem w parkany przemijania. 
Nikogo to nie omija: nawet wczorajsze odbicie lustra w ścianie zdaje się mieć to za złe - mi? 

Ja? Nie mam żadnych pretensji do muz śpiących w lotniskowych halach. 
Nie roszczę sobie praw do snów o wiecznym (nie)spełnieniu. 

Życie - pożółkła karta pokładowa na odwołany lot. 
Wolę pobudki.

Mężczyzna, gdzieś na drugim końcu świata: monogram na twarzy i na spodniach od piżamy. 
Nuta przerwana prawdą. Fakir. 
Fałsz wysiada - idzie sam przez pół drogi. 

Wycieczka z przewodnikiem odliczonym od ceny. 
Gdzie jest prawda?
Trafi. 

W obiektywie - 

Ciemnia. 
 

 

 

[Corleone 11]

@Lidia Maria Concertina

   Dobrze napisane

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Tylko w drugiej cząstce powinno być "pulsującym". 

   Serdeczne pozdrowienia.