Edi

[tomass77]

 

Po prostopadłych ulicach Łodzi
W mlaskaniu kroków, szczęku tramwajów
Małe sylwetki pchają swój wózek
Szukając własnej drogi do raju
Towar złożony z blaszanych śmieci
Pożółkłych książek nigdzie niechcianych
Dla nich skarb drogi wśród życia zamieci
Która się skończy.. i zacznie rano..
Filozof z chłopcem
W brudnych łachmanach
Łączy ich bieda - ta sama panna
Tak kochająca, tak niewidzialna.. 

 

Wśród biednych cisi bohaterowie
Na pozór kalecy, na pozór wrodzy
Uzależnieni, utykający
Okaleczeni, wymijający
Nie skarżą się, nie utyskują
Jak im przypadło żyć - tak żyją.. 

Edytowane 14 Marca 2023 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda wielu takich dane mi było poznać.

Dobrze, że piszesz o tym. Mało tu takich wierszy.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla jednego skarby to śmieci, dla drugiego śmieci to skarby. System wartości jest bardzo rozciągliwym materiałem.

Zatrzymujący wiersz.

 

Pozdrawiam :)

[tomass77]

@Rafael Marius Ja również wielu takich spotkałem. Dziękuję za komentarz.

 

 

Pozdrawiam serdecznie 

 

T.

@Natuskaa Serdecznie dziękuję za komentarz. Najlepszym przykładem Twoich słów jest handel „wystawkami” z Niemiec, Szwajcarii w latach 80 i 90..

 

Pozdrawiam 

 

T.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W temacie wystawek, pamiętam jak około roku 2010 odwiedziłam miejscowość Czacz. Szło się po wsi, od gospodarstwa do gospodarstwa. Niektórzy mieszkańcy udostępniali swoje domy, inni stodoły, jeszcze inni foliaki w których wcześniej uprawiali pomidory i w tych to "pomieszczeniach" sprzedawali: meble, sztućce, książki, obrazy, sprzęt sportowy... i wiele, wiele innych, często dziwacznych, a przede wszystkim używanych przedmiotów. Znalazłam w necie filmik sprzed dwóch lat, na temat wspomnianego tutaj miejsca. Skoro Czacz funkcjonuje już tak długo, znaczy się - jest na taki towar popyt :)