Cisza

[Ewelina]

 

nastała cisza między nami

choć nie milcząca 

a szelestna soczysta 

w gesty i w ruchy gwałtowne

 

nastała cisza między nami

w kłębie wielkich zniszczeń

szturchamy się czasem 

z rytmem naszych serc zgodnie

z ust wyrzucamy oddechy

obficie

 

nastała cisza 

rozhulana niemilczeniem

gniewna

jakaś dziwna 

taka głośna

a jednak cisza

 

 

[Rafael Marius]

@Ewelina

Być może mowa jest o tak zwanych cichych dniach.

[Ewelina]

@Rafael Marius faktycznie tego rodzaju cisza może być z powodzeniem elementem cichych dni, choć ja miałam na myśli jednorazową sytuację. Z cichymi dniami nie mam do czynienia, choć wiem, że takowe istnieją.

[tmp]

Cisza nie jest taka zła... Przypomniało mi się, że  Łysiak fajnie ją opisał we wstępie powieści Kielich:)

"Cisza jest główną poezją, świętem między ludźmi. Dlatego nie unikaj milczków i melancholików — unikaj raczej wesołków i kłamców. Chyba że lubisz tańczyć przez życie. Wówczas będziesz tańczyć, płakać i kląć, by później znowu tańczyć i znowu kląć — miotać się bez końca. Lecz jeśli pragniesz trwałego gruntu i poezji spokoju — oddawaj się cichym marzeniom, nostalgicznym duchom"

[Ewelina]

@tmp tak, oczywiście, że nie każda cisza jest zła. Ja lubię cieszę jak i bycie jedynie w swoim własnym towarzystwie ze swoimi myślami... Choć...jestem zdiagnozowanym ekstrawertykiem. 

Natomiast w moim wierszu cisza jest złowroga i niewiele ma wspólnego z błogostanem. Ta cisza jest pełna niewyjaśnionych spraw, negatywnych emocji, a nawet może być przejawem biernej agresji. Bardzo zła ta cisza...

 

[tmp]

@Ewelina Kumam, tak mi się też wydawało gdy go czytałem, może wreszcie zacząłem coś niecoś rozumieć':) Czyli jest ona jakby... niemym krzykiem? To znaczy milczeniem w przekonaniu, że słowa nic już nie pomogą, czy jakoś tak? Byłaby to dość beznadziejna sytuacja w przypadku komunikacji maszyn, ale ludziom udaje się przecież wybrnąć i z gorszych opresji. Czasem wystarczy się choćby "przespać z problemem", jakkolwiek trywialnie by to nie brzmiało... No ale już się nie zabawiam w "wujka dobra rada", przepraszam ;)

 

 

 

[Ewelina]

@tmp oczywiście masz rację. Zgadzam się. Zazwyczaj na drugi dzień problem wygląda przynajmniej odrobię inaczej albo całkiem inaczej. Doświadczam tego wystarczająco często :) 

Zresztą tak jak pisałam w jednym z komentarzy pod wierszem mi ciche dni są obce: nie praktykuję i nikt na mnie ich nie praktykuje, na szczęście :)

Najczęściej wystarczy ochłonąć a później rzeczowo porozmawiać :)

[tmp]

Czyli to taka jakby "ozdrowieńcza" cisza, czy jak się to mówi "pomagająca zebrać myśli", bardzo pozytywna rzecz w międzyludzkim kontakcie:)  To już w niej nie przeszkadzam, dzięki za ciekawą pogawędkę :)

 

 

[Ewelina]

@tmp i wzajemnie :)

[Gość]

@Ewelina jeśli jest cisza, ale są myśli po obu stronach - to jest szansa, że to konstruktywna cisza

(w lewo/w prawo = jakiś efekt ).

Jeśli cisza, ale myśli po jednej stronie - to chyba już cisza

- naprawdę...

 

To takie moje przemyślenia, po przeczytaniu Twojego wiersza :)

Pozdrawiam!

 

 

[Ewelina]

@Cor-et-anima tak, bardzo trafne spostrzeżenie... Trafiłaś w sedno. Niesamowite, że właśnie w tym kierunku poszły Twoje rozważania, tak bardzo blisko tego, co myślałam pisząc ten tekst.

 

Pozdrawiam serdecznie :)