Janku

[Hektyczna]

Drogi Janku!
Nie opuszczaj tej ziemi,
Za którą krew przelałeś.

Zobacz!
Zośka trzyma cię za rękę,
Jak równy z równym.
Chodź wie, że zrobiłeś więcej,
niż ktokolwiek wymagał.
Słucha cię teraz w milczeniu
Jak opowiadasz.

"Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei(...)
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucone na szaniec!"

Słowa te dumę w twym przyjacielu wzbudzają.
Więc nie odchodź,nie opuszczaj swych druhów,
Którzy tak jak ty w pomarańczowych chustach biegają.

Wszyscy na ciebie czekamy,
W tym harcerskim kręgu.
Trzymając się za ręce,
Stoimy w milczeniu.

Czwarta trzydziesci to twa przeklęta godzina.
Czas tortury i upokorzenia,
A czerwona opaska dodaje ci kolejne
Zmartwienia.

Cała Warszawa słyszy pawi krzyk
On przebija serce twej matki,
Która łzy wylewa nad zdjęciem twoim.
Nie wie co ma już więcej zrobić.
By odzyskać syna jedynego,
Od mleka niedawno odsuniętego.

Grób twój bedzie obwieszony
Barwami tęczy z nieba .
Upamiętniając skok w ramiona wybawiciela.

Zostaną po tobie jedynie guziki,
Jak to Herbert pisał.
Więc śpij spokojnie.
Nie bój się zapomnienia.