Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witam Cię Tato

Znów mamy lato

Które bez Ciebie?

Dwudzieste.

 

Co myśli dziecko

Gdy słyszy słowa

Że jego ojciec

Odszedł do Boga?

 

Czy ta dziewczynka

W szarym płaszczyku

Wciąż widzi tatę

W tym nieboszczyku?

 

Otwarli trumnę

Ja - osiem lat

Pierwsze co myślę

Że tata zbladł.

 

Potem sadzają nas

W pustym kościele

Za bardzo nie wiem

Co tu się dzieje.

 

Ktoś mnie przytula

Ktoś z boku płacze

A ja wciąż myślę

O bladym tacie.

 

Mama mnie ciągnie

Za rękę ściska

Ja się przewracam

Bo droga śliska

 

I jest już cmentarz

Tam pożegnanie

Wszyscy współczują

Mi oraz mamie.

 

Znałam Cię krótko

A długo już tęsknię

Kocham Cię Tato

Wciąż jesteś we mnie.

 

Żywym wspomnieniem.

 

Opublikowano

Jejku tu też smutno, ale o chłopczyku był dramatycznie smutny.

Nie lubię. Chyba nikt nie lubi takiego smutku. 

Podoba mi się płynność i melodyjność.

 

A może następny wierszyk na wesoło? 

No, daj się namówić.

Fajnie będzie, pośmiejemy się, zobaczysz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Opublikowano

@Rafael Marius bo wiersze to mój sposób na uwolnienie trudnych emocji. Są proste, bo nie potrafię pisać pięknie i poetycko - pisze zupełnie amatorsko, a do tego bardzo rzadko. :) 

@ais Dziękuję, ale zdecydowanie nie dam się namówić.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie "czuję" wesołych tematów, miałabym problem ze stworzeniem jednej zwrotki. Pisanie byłoby męczące dla mnie, a czytanie dla Was.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...