Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Somalija zmienił(a) tytuł na e-miłość
Opublikowano (edytowane)

@Somalija Raczej bardzo osobisty tekst, przynajmniej tak go widzę i chyba kompletnie dla mnie niezrozumiały. Jednak na próbę pokusiłem się o rymowaną "interpretację" ;) 

 

Gdy rzeczywiście: przyszliście, poszliście

Bajdurząc bez smaku, do tego mgliście

Mnie pozostają marzeń kiście:

Wzloty cieni wśród e-przestrzeni

Utrwalę je rymem, co nic nie zmieni...

 

 

 

 

 

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bez przesady, ale jeśli choć częściowo odnosi się ta "interpretacja" do wrażeń które chciałaś wyrazić to duży nasz sukces bo twórca złapał kontakt z odbiorcą, czy jak to powiedzieć? :) A jeżeli się nie odnosi, to też nie jest niczym złym przecież, bo powiedzieć tylko, że jest do bani coś, czego nawet nie spróbowaliśmy zrozumieć, jest żadną sztuką. Każdy głupi to potrafi... Np: 

Emce kwadrat? - co za wariat!

Spłacać kwadrat - to mój szariat!

Tak rozumnym czemu muszę cierpieć wszelkie tu katusze?

No nie ważne, bo chyba znów zaczynam bredzić... ;)

 

Opublikowano

@tmp Tak, ciężko się z Tobą porozumieć, więc dzięki za cokolwiek, co chciałeś powiedzieć... niestety musisz już kończyć wpis... Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(Wiesz kto się zaraz zjawi...)

Opublikowano

@Somalija Wcale nie ciężko przecież nawijam jak nakręcony:) Zresztą znów mi głupio jak czytam co wyżej napisałem, bo sam się muszę domyślać o co mi chodziło. Ten mój bełkot zdecydowanie trzeba traktować z przymrużeniem oka...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A co do tego to nie ma już obawy, skutecznie płoszę potencjalnych interlokutorów;) Ale mam pomysł, masz telefon? Bo ja mam, może ponawijamy chwilę o byle czym? :)

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bez przesady, żadnego "obrabiania" tu nie było,...  Owszem, prześwirowałem z tymi głupimi żartami, za co szczerze przepraszam i fajnie, że Somalija ma tu towarzysza który w takim przypadku  zareaguje w stosowny sposób, jednak ta uwaga sprawiła mi przykrość (czy moje uczucia się nie liczą?;):

" Ale mam pomysł, masz telefon? Bo ja mam," prawie z krzesła spadłem, masz gadkę, podryw roku.

Pozwolę sobie tajemniczo odpowiedzieć na nią słowami z poniższego nagrania: niech każdy to robi po swojemu ;)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

P.S. To tylko ostatni mój głupi żart w tym wątku, proszę nie aktywować wyższego poziomu wsparcia ;)

 

 

Edytowane przez tmp (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bogowie dziedziczą cechy wiernych.
    • @FaLcorN   „ Poszedłbym za Tobą, jak pustynia za wodą.  Głęboko w objęcia, aż po kontur serca.”       Poszłabym za tobą  jasną, mleczną drogą. Pomiędzy chmurami, bylibyśmy sami.   W zmysłowe przestrzenie gdzie świetliste cienie, rubinowym blaskiem  niebo rozświetlają.   pozdrawiam FaLcorN ;) 
    • @hollow man Cytat: "Dobrze!!!!!!!!"
    • Król Wężów w mitologii słowiańskiej pojawiał się dosyć często. Można go było spotkać pod leszczyną, na której rosła jemioła. Strzegł skarbów co było przyczyną, że ludzi kusiła wyprawa na jego włości. Ale nie do końca... Bardziej pożądane było jego mięso. Po odpowiednim przygotowaniu miało właściwości magiczne. Wyzwalało młodość, pozwalało zrozumieć mowę zwierząt i było eliksirem na porost włosów, co doprowadziło, że dzisiaj już nie spotkamy tego pięknego zwierzęcia.   Wersja muzyczna dla leniwych: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Wiosna blisko, śpiew ptaków dookoła, Na krzewie leszczyny kwitnie jemioła, Biały przebiśnieg, cieplejsze powietrze, Budzi się życie i słychać to w wietrze, I słychać syk węża, i jego braci, I tupot nóg – ludzie w szyk idą zwarci, Z orężem pod pachą, z pochodnią w ręku, Bez krzty szacunku, bez strachu, bez wdzięku.   Zaciekłe twarze, krew czerwona w oczach Po długich, czarnych, nieprzespanych nocach, Gdy plan knuli jak wzbogacić się szybko: Czy ukraść księżniczkę? Czy z złotą rybką? Czy trzy spełnione życzenia wystarczą? Czy lepiej iść z mieczem i twardą tarczą? Czy podstępem chytrym? Czy nic nie robić? By się wzbogacić i życie ozdobić.   A wiosna radośnie woła i śpiewa, Już pierwsze pąki wypuszczają drzewa, A tam, pod korzeniem młodej leszczyny, Żyje ostatni z wężowej rodziny: Król Wężów. Długi, trzech ludzi przerasta, Z diamentu korona głowę porasta, Która każdemu takiemu zwierzęciu Po lat upływie wyrośnie dziesięciu.   Srebrzysta łuska przyozdabia ciało Jednak korona i łuska za mało, Bo mięso tych zwierząt główną przyczyną Że śmiercią z rąk ludzi tak szybko giną. A ma ono właściwości magiczne Nie tylko dziwne, ale dość liczne, O które walki śmiałkowie toczą, I w krwi wężów swoje miecze moczą.   Nieugotowane i zjedzone, Sprawi tak, że słowa wyłożone Z zwierząt świergotu, pisku czy ryku, Brzmią jak z człowieka ust i przełyku. Zaś ugotowane na oliwie, To co ludzie pożądają chciwie: Młodość. Młody umysł, młode ciało – Jedno i drugie wciąż będzie trwało.   Na krawędzi drzewa zawieszone I jak mak starannie wysuszone, Maści składnikiem niezbędnym, która Sprawi, że wyrośnie włosów fura Jak traw dywany co wczesną wiosną, Łąki, pola zielenią porosną. Złoto strzeżone przez Króla Wężów, Tylko pretekstem dla chciwych mężów.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...