Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Obieram iluzję jak cebulę

beta_b
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • 2 tygodnie później...
Oskr

Oskr

Opublikowano
Opublikowano

Zgrabne te te metafory Beti, nawet bardzo zgrabne. Dobrze się czyta.

Z niego jest świnia, a iluzja łupianami przysłania to jak łuski na oczach. 

Myślę że tekst, choć drobny to bogaty w znaczenia i obrazy. 


Dużo zdrowia!  Niech ta choroba zrobi miejsce na więcej takich wierszy. Zawsze o chwila dla siebie ;) 

 

pozdrawiam 
 

beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Oskr Czy ktoś z Państwa się zetknął z badaniami na temat gospodarki hormonalno-poetyckiej?

 

Piszę okresami

i mam podejrzenia, że nadmiar emocji wiazany z PMS-em

wylewa się słowami.

Kluczowe zda się - oczyszczenie.

W chorobach takich jak covid dojmująca u mnie jest pustka.

Głową cięży, ale nie pracuje. Ale skoro jest pusta to czemu tyle waży?  ;) 

 

Dzięki za obecność i lekturę. Bb

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Bardzo dziękuję. Poczulam ciepełko na duszy

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Mel666
      Cicho, cicho

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @wiedźma pisz co masz na myśli. Ja jestem naprawdę chill z wszystkimi komentarzami. Każdy ma inną wrażliwość i może odbierać dany wiersz inaczej i to zupełnie w porządku. Ja piszę oczywiście z jakąś myślą, uczuciami w danym momencie, ale to moje odczucia. Czytający mogą mieć zupełnie inne i to mnie również będzie bardzo cieszyć. Pola do interpretacji są zawsze szerokie:).  Kocham Twoje komentarze

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 ufff , w takim razie mi ulżyło. Nie chciałam Cię urazić. Wywołał u mnie takie właśnie myśli.  Cieszę się, że tak to odbierasz. Czekam na więcej !
    • Mel666
      Cicho, cicho

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @wiedźma właśnie chciałam żeby ten wiersz był niejednoznaczy i oniryczny i mam nadzieję, że mi się to udało. Dziękuję bardzo za komentarze...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 bardzo sie cieszę, źè Ci się podoba:)  
    • Mel666
      Skorupa

      Przez Mel666 · Opublikowano

      Straciłam czucie w swojej lewej dłoni, w lewej półkuli, gdzie neuroprzekaźniki się stykają, iskrzą, iskrzą się - na słomianym stosie się spalają, w lewej skroni, gdzie stare, wyblakłe fotografie pod dotknięciem ręki się rozpadają, w metalowej klatce zakopanej pod ziemią, gdzie nie dociera latarniane światło.   Co się właściwie stało? To nie moje ciało - kukiełka poruszana dwoma nitkami.   Drugoplanowa aktorka w sztuce nienapisanej własnymi rękoma.   Nie czuję bólu, nie czuję radości, ani ciepła, ani ognia, ani złości. Nie czuję nawet obojętności - rola statysty przypadła mi.   W prawej dłoni również czucie zanika, w prawej półkuli, gdzie magiczne sztuczki na cyrkowej arenie się wydarzają, w prawej skroni, gdzie z zardzewiałych doniczek płatki śniegu spadają, w prawej przestrzeni, gdzie w rodzinnym domu, nie ma już śnieżnobiałych poduszek.   Co się właściwie stało? Ktoś zamyka powieki. Kurtyna opada.   Za rogiem, zza tekturowej zasłony, wyszeptane moje imię. Pusta, delikatna skorupa na zewnątrz, wewnątrz wulkaniczna lawa - gęsta, zastygająca.   Kim jestem więc? Czy jestem iskrą, która rozpali ogień bez użycia zapałek? Czy jestem cieniem stojącym z boku, czekającym, aż zajdzie słońce, by w ogóle zniknąć? Czy jestem kimś, kto czeka na odkrycie?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...