Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Myśl wokoło nas
Sny wokoło myśli
Postacie w snach tańczące pomiędzy głowami
Zapomniane miasta tonące mrokiem

Snując się w czeluściach noc
ona otula mnie
otwiera oczy
pokazuje kim jestem.
Jest matką, opowiadaniem ,myślą mą
czujną, piękną, zimną, złą ,
Moją...

Zapominam czym jest szczęście ,życie...
obrazy przemieszczają się tak szybko w potokach odczuć
one czekają za tobą ,
czekają...aż staniesz ,odwrócisz głowę
Powoli cienie podchodzą cię ,
stopają za tobą w rytm twojego strachu
będą szły w końcu pokażą duszy
co to zła oczy są.

...powstaje coś innego
kim jest to co się rodzi ?
co nadchodzi powoli ?
kroki słyszę ,
one idą za tobą
każdego dnia
czekają złe anioły...


martwe dusze,
maszkarony z uśmiechem diabła ,
Odwróć głowę,
popatrz w mrok
pozwól nam dotknąć duszy
będziesz nasz!

ale ty idź dalej szybciej
nie odwracaj się
wśród szarych postaci
idź dalej ....


Podróże w mrocznych miastach za tobą ,
twój wróg
przed tobą
twój lęk .
Szare kamienie na postumencie mrocznych głów
Dotknij myślą snu, lęku
on ci pomoże uciec z ulic mrocznych miast ,
To my ludzie ,a my to koszmary,
idące potokiem w ulicach snów,
a mrok podąża za nami ,
i buduje mroczne miasta.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mówiłeś pięknie. Zbyt pięknie.   Jakbyś czytał szept z moich snów.   Dałeś mi słońce w zimne ręce.   Chciałam uwierzyć. Chciałam czuć.       Tłumaczyłeś moją ciszę   Dawałeś wiarę. Serca krzyk.   Myślałam: "ty i ja i dzień"   Mówiłeś: "jeszcze nie ma nas".       Krok do tyłu. Wdech. I wstałam!   Byłam Twoją tajemnicą   Budzę w sobie nowy dom.   Zabieram serce z Twoich rąk   Kiedy minie ten cały ból?   Już nie pytam gdzie i z kim   Odbieram głos. Odbieram noc   Składam okruchy siebie.     Serce pękło. Dusza płacze   Krok do tyłu. Mój. Nie twój.   Zostałam sama w środku   Każdy dzień to nowy ból.   Nie proszę żebyś wracał   Nie pytam co jest z nami   Zamykam drzwi na cztery spusty   Idę sama swoimi drogami.   Krok do tyłu. Wdech. I wstałam!     Byłam Twoją tajemnicą   Budzę w sobie nowy dom.   Zabieram serce z Twoich rąk   Kiedy minie ten cały ból?   Już nie pytam gdzie i z kim   Odbieram głos. Odbieram noc   Składam okruchy siebie.       Zostawiam to, co bolało   Biorę to co zostało   Nie czekam na twoje "zostań"   Jestem cała. Jestem tu.       Idę sama. Krok za krokiem.   Każdy oddech wraca do mnie.     Idę sama. Krok za krokiem.             Wytwórnia tradycyjnie @LessLove Dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Somnia   Ten wiersz ma niezwykle gęste obrazowanie "wtórna twarz w ciemności", "podlewam swój cień w upale" czy "kokon modlitwy łez" to metafory, które są niebanalne. Wers "Nie chcę umrzeć w objęciach życia" jest dla mnie najlepszy - paradoks, który świetnie oddaje wewnętrzne rozdarcie . Brzmi jak sobisty głos.
    • @Simon Tracy   Ostatnio też coś smutnego napisałam, naczytałam się dziwnych historii. :)  
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Gerber   Fajny kontrast między precyzją fizyki a irracjonalnością ludzkiej nienawiści - i to właśnie ten zabieg robi wrażenie. Podoba mi się, jak wiersz buduje napięcie- najpierw chłodny, "obliczalny" świat równań, a potem nagłe zderzenie z czymś, czego żaden wzór nie ogarnie. Ostatnie dwie linijki to świetne podsumowanie. Podoba mi się.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...