Jak bimber

[Ewelina]

Pędzą ludziska przez życie 

Podmuch mi na policzku robią 

Biegną chwytając powietrze łapczywie...

Ich wzrok taksuję w przelocie 

 

Życie jak bimber pędzą 

Na wariata...

Nie wylewając ani kropli 

Za kołnierz

 

A ja stoję i patrzę sobie 

Na ich poczynania

Iście nerwowe...  

 

W garści piasek ściskam 

Tłamszę go między palcami 

I puch! 

Uwalniam blokadę

Oddaję ziarenkom wolność - 

Padają w ciszy  na ziemię

Jedno po drugim

 

Spoglądam na ludzi pędzących 

Nachalnie za życiem kapryśnym

Spojrzeniem tylko mi znanym

Patrzę się na nich

Ze słabym uśmiechem 

I jakże silnym zdziwieniem 

Edytowane 10 Lutego 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

a mnie

wciąż fermentuje zacier

pojęcie macie?

;)

 

Fajny tekst, dobry na piosenkę

[Rafael Marius]

@Ewelina

Weź się w garść i pędź wraz ze światem.
Albo
Otwórz garść. Uwolnij myśli. Spójrz z dystansem na gonitwę próżną... za niczym.
Szukaj nieprzemijających wartości.

 

[Ewelina]

@Rafael Marius zdecydowanie drugi wariant jest mi bliski. Cieszyć się życiem i chwilą, która właśnie trwa, zamiast gonić za nie wiadomo czym :) Ci co gonią, pędzą, których znam, nie są szczęśliwi. Są zmęczeni, sfrustrowani. Do tego najczęściej nie potrafią sformułować, co jest sensem czy kwintesencją ich życia. Nie mają czasu na refleksję, wypełniają swoje życie tysiącami powinności, ale gdy ich spytać po co to wszystko robią, nie mają wyjaśnienia, poza jednym: "bo tak trzeba..." i odpowiadają często w formie pytania...

 

[Gość]

@Ewelina czasem się pędzi za kwintesencją życia,

które przyspieszyło bardzo :))

 

"лови момент" -  jak mawiał podobno mój Dziadek

 

pozdrawiam!

[Tectosmith]

Fajny wierszyk :-)

[Ewelina]

@Cor-et-anima a przetłumacz proszę bo nie rozumiem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Pozdrawiam serdecznie :) 

[Gość]

@Ewelina łap chwilę :)

[Ewelina]

@Cor-et-anima Łapię, łapię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam serdecznie

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyuczony schemat. Może przez rodziców, szkołę, grupę rówieśniczą. Ugruntowany w pracy.

 

U mnie też jest tak samo. W sumie to też schemat wyniesiony z mojego domu i środowiska... więcej niż odlotowego. A na tamte czasy to już zupełnie.

 

A Ty też z domu wynisłaś czy sama wypracowałaś?

[Ewelina]

@Rafael Marius wypracowałam sama. Życie mnie nauczyło dość boleśnie w niektórych obszarach. 

W sumie dobrze, bo z tym podejściem jest mi dużo lepiej :)

[tmp]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jako były (porzuciłem jakiś czas temu to szlachetne zajęcie) bimbrownik poczułem się urażony;) Odpowiem dla żartu rymem ;)

 

Pędź życie jak bimber bez kłamstw, oszustw, miazmatów

Ku uzyskaniu wartościowego destylatu

 

Edytowane 11 Lutego 2023 przez tmp (wyświetl historię edycji)