Rozterki zajączka

[Adriana Gawrysiak]

Zajączek usiadł na wielkiej górze

I rozmyśla o tym , że ząbki ma duże.

Ogonek też taki, troszkę za krótki

I martwi się tak zajączek malutki.

Że uszko jedno na bok klapnięte,

Futerko jakieś takie pomięte,

Za długie wąsy, za krótkie nóżki

I czemu nie ma skrzydełek, jak muszki?

 

Nadeszła myszka, zajączka się pyta

Czemu jest smutny i za główkę się chwyta!

Gdy słyszy te troski zajączka, powiada:

‘To przecież jest jakaś gruba przesada!

Zajączki są przecież puszyste i ładne,

Kochane przez dzieci i bardzo zaradne.

Niczego ci nie brak, przyjacielu mój bliski,

Bądź sobą po prostu i ciesz się wszystkim’.

 

Na to zajączek ucieszył się wielce

I odtąd nie martwił się już nigdy więcej.

Zrozumiał, że, jak inni, jest wyjątkowy

I pokochał swój wygląd, idealnie zajączkowy!

Edytowane 6 Lutego 2023 przez Adriana Gawrysiak (wyświetl historię edycji)

[Rolek]

@Adriana Gawrysiak Super x 3!

[Kwiatuszek]

@Adriana Gawrysiak Prześliczne, z morałem! Tak przyjemne, że aż za mało! Pozdrawiam!

[Adriana Gawrysiak]

@Kwiatuszek

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Prześlicznie dziękuję! To jeden z moich pierwszych  wierszy, były z początku dużo krótsze. Będą następne, bo wena jest

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.