Na cmentarzu

[Spadłam z krzesła]

błądzimy po tym
kolorowym morzu
dusz
niecałkiem samotni

niecałkiem żywi
wycieramy z
imion zapomnianych
kurz

[Gość]

wiem, że nie mam uprawnień ale się wypowiem:)
podoba mi się.
jest taki plastyczny- działa na imaginację.
"niecałkiem samotni / niecałkiem żywi" to bardzo ciekawe
i oryginalne.

pozdrawiam!

[Spadłam z krzesła]

gracjas gracjas
:) miło mi

[Vera_Ikon]

Jestem na tak :)
Minimalizm w tym przypadku wymowny...
A może troszkę zmienić wersyfikację??

błądzimy po kolorowym morzu dusz
niecałkiem samotni

niecałkiem żywi
wycieramy z zapomnianych imion
kurz

pozrd i przepraszam za bałaganienie w nie swoim :)

[Jay Jay Kapuściński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ładnie ujęte,
podoba mi się,
dobry wiersz :)

pozdr.

[Spadłam z krzesła]

Vera nie ma za co? :P
zawsze mam z tym problem

[Piotr Sanocki]

A mnie się nie podoba (pierwsza strofa)! :)

Zbyt melancholijne skojarzenie na początku i końca strofy:

"błądzimy po tym
kolorowym morzu
dusz
niecałkiem samotni"

Może to jest wymowne, ale takie "niepewne stąpanie, po delikatnych piórkach" mnie nie przekonuje. Za mało życia w tym wierszu.
- A jeśli tak ma być? Mało życia w wierszu i egzystencji człowieka.
- W taki razie dlaczego "kolorowym morzu"? Dlaczego te może jest kolorowe? Czyż kolory nie są oznaką wigoru, nastroju, siły istnienia? Kolorowe drzewa, kolorowe kwiaty, kolorowe morze dusz -w tym przypadku jest to sprzeczne z zamierzeniem autorki. Czy oddalenie się od zasad - śmierć=czerń, szarość, cień? Dalsza część wiersza jednak tego nie potwierdza.

Pozdrawiam serdecznie

[Spadłam z krzesła]

Ależ Piotrrze :) dla mnie błądzenie nie ma znaczenia negatywnego :D

[StukPuk]

Hm, ja niestety też będe na nie...
dla mnie zwrot niecałkiem samotni, to błądzenie jest mało oryginalne...
ale cóż ;) o gustach się nie dyskutuje ;)

pozdrawiam ciepło
Iga

[Spadłam z krzesła]

nie staram się być na siłę oryginalna :P
pozdrawiam