Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

trzeba było ich zabić

zanim wsiedli do czołgów 

 

matkom łatwiej rozpoznać ciała

 

wzdłuż drogi plątanina 

zwęglonych resztek 

 

wycisnął ich ból tysięcy

nagie dziąsła cięły sutki 

pęczniejących mlekiem piersi 

miłość bezradna

 

 

synowie wojny

 

Putina 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
  • Somalija zmienił(a) tytuł na te łzy też są prawdziwe
Opublikowano

@jag Nie poznasz miłości, póki nie urodzisz syna...

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tygodniowy bilans wojny, to cztery tysiące mężczyzn po jednej i drugiej stronie...

@sam Nie umiem, to prawda... a Ty, za to celny u uwadze, jak zwykle.... 

Opublikowano

@Somalija

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To straszne… nie mam najmniejszej szansy na miłość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jestem matką, więc wiersz chyba nie dla mnie, choć przemawia do mnie tytuł.

 

Mam dwie córki oraz syna i utrata któregokolwiek dziecka byłaby niewyobrażalną dewastacją ponad moje siły, tym bardziej na skutek okrucieństwa wojny; chyba bym zwariował, bo jak można żyć po czymś takim z czystym umysłem?

 

Domyślam się, że wiersz powstał pod wpływem chwili, co ogólnie jest nie najlepszą okolicznością. Osobiście daję odleżeć swoim wypocinom trochę czasu, bo kiedy emocje opadną, muzyka przestanie grać, tu i ówdzie dostrzegam konieczność poprawek.

 

Ale potrzebę pisania i wysiłek twórczy zawsze należy pochwalić.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Przypomniałam sobie łzy Rosjanek z pogrzebu marynarzy ,,Kurska" a płonący czołg to piekarnik...

Wiersz jest dobrze napisany, a kolega Sam szuka przyjaciół... Dziękuję Ci za wsparcie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...