Nie zapytali jej...

[Ewelina]

I nie zapytali jej 

O nic nie zapytali

 

Sami wszystko

Rozstrzygnęli

 

Poukładali też sami  

 

Jej życie po swojemu

Wg słusznego porządku 

Rozwidleń własnych...

 

Myśleli, że o to chodzi - 

Układać, porządkować

Z kąta w kąt przenosić... 

Niczym mebel...

A nieswoje losy 

Jak drewno szlifować 

Jak biżuterię

Złocić...

 

Sami zdecydowali

Co dla niej będzie lepsze

Nie spytali o zdanie... 

O nic...

Może nie chcieli wiedzieć...

Czego ona chce? 

...

 

Doprawdy...

Nie zapytali jej?   

Ciągle zgadywali...

 

Pomylili się

 

 

[Rafael Marius]

@Ewelina

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Toksyczni rodzice?

[Ewelina]

@Rafael Marius rodzice, opiekunowie... Tak...

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale to chyba w dawnych czasach akcja wiersza się rozgrywa, bo dzisiaj to już chyba tak nie ma. Coś tam rodzice próbują wymóc, ale młodzie się nie słuchają.

[Ewelina]

@Rafael Marius niekoniecznie...

I dziś zdarza się, że rodzice przelewają swoje ambicje na dzieci... To wcale nie jest jednostkowe zjawisko 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co do ambicji to się zgodzę.
Myślałem jednak, że w wierszu bardziej chodzi o ożenek, czy jakiś rodzaj aranżowanego małżeństwa.

 

[Ewelina]

@Rafael Marius i to właśnie jest najpiękniejsze w wierszach...

Każdy czytając wiersz nakłada własne filtry, doświadczenia, przekonania i to wszystko wpływa na odbiór i interpretację

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I owszem, otarłem się prawie kiedyś o małżeństwo aranżowane. Panna była posażna, atrakcyjna. Niestety aranże trwały zbyt długo i znalazła sobie innego.

 Szkoda. Może by się powiodło. A tak jej małżeństwo z własnego wyboru nie przetrwało nawet 2 lat.

[Ewelina]

@Rafael Marius recepty na udany związek nie ma a na pewno nie zamyka się ona dylematem czy związek z rozsądku czy z uczucia. I taki i taki może zakończyć się fiaskiem. 

[DaisyLight]

@Ewelina

 

Tak, dopust boży z tymi układającymi nam życie i wciskającymi do ręki scenariusze, które niewiele mają wspólnego z nami samymi. 

 

Lubię te twoje życiowe tematy...Tak trzymaj  :)

 

Pozdrawiam z uśmiechem 

[Ewelina]

@Elwira dziękuję bardzo :)

Samo życie scenariusze pisze...

Choć na szczęście nie zawsze to moje osobiste doświadczenia tylko zaobserwowane

Pozdrawiam ciepło  

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hm, ja wtedy byłem jeszcze dość młody. Na początku studiów, ona miała 18 lat. I uczucie między nami było. Tylko, że jej się spieszyło do małżeństwa i wzięła pierwszego zdeterminowanego. Ślub był po 2 miesiącach znajomości.

[Ewelina]

@Rafael Marius a to jeszcze inna historia w takim wypadku. 

No cóż...ile ludzi tylko sposób na życie :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - trudny wiersz - a ci opiekunowie i ich ambicja jeszcze bardziej - 

                                                                              Pozdr. lekko zasmucony.

            -  

[Ewelina]

@Waldemar_Talar_Talar

Życie bywa trudne niestety. Warto zwracać uwagę na tego rodzaju sytuacje i przeciwstawiać się im...

Choć nie ma tu oczywistych rozwiązań

Pozdrawiam serdecznie

 

 

 

[kwintesencja]

@Ewelina życie pod cudze dyktando, przelewanie swoich niespełnionych ambicji na dziecko, z tego gruntu wyrastają poranieni ludzie

dobrze opisany problem, pozdrawiam :)

[Ewelina]

@kwintesencja zgadzam się zdecydowanie.

Pozdrawiam serdecznie :)