Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Tectosmith jak to możliwe? Przecież potrafisz pisać. Pustka, to nicość, brak, coś czego nie ma. Skoro umysł Twój zawiera myśli, słowa ubiera w zdania i przelewasz je na strofy, to nie możesz być trupem. 

Może przesadziłam z wierszem, sama nie jestem lepsza. Poczułam się oszukana, i tak to wyszło. Czy dobrze, czy źle nie wiem? Z całą pewnością spontanicznie. Jeszcze raz dziękuję Tobie za uwagę.

Serducha Tobie nie dam, bo nie jesteś martwy i nawet masz miłą aparycję. 

 

Edytowane przez A-typowa-b (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha ha ha ha :-) Dziękuję :-) Lubie się uśmiechnąć czasem :-)

Faktycznie, czasami potrafię coś napisać. Ale nie na co dzień. Kiedyś dorosnę do czegoś więcej, ale na razie musi być jak jest. Dziękuję, przepraszam i pozdrawiam :-)

Opublikowano

@Czarek Płatak  spokojnie, to takie przemyślenia. Wyłuszczone po fakcie.

Nie przez informacje, że można inaczej.

Ta myśl, rozkwitła podczas pisania tegoż wierszyka :). 

Nie zmienia to faktu, że chętnie wzbogaciłabym wiedzę o ten i owy rodzaj ścierania.

Z całą pewnością pomogłoby mi to w unikach.

Ale miło, że posiadasz taką wrażliwość na drugiego.  

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...