Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

jestem chodzącym nieszczęściem 

gubię się na każdym zakręcie

bez ciebie

tracę rytm kiedy tańczę sama

jestem przegrana

chociaż o tym nie wiem

 

we wspomnieniach nie mam niczego 

nawet jednego twojego 

cennego oddechu  

dzisiaj masz mnie trochę mniej

w spojrzeniach gestach

milczeniach 

 

w szufladzie twojej głowy 

zamknięte nasze rozmowy, moje usta

jak pusta wydmuszka czekam

na zbawienie

 

nikt nie ma do mnie klucza

 

jestem chodzącym cudem

albo cieniem

żyję bez powietrza 

Edytowane przez Nadzieja. (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Nadzieja.

jestem chodzącym nieszczęściem 

gubię się na każdym zakręcie

bez ciebie

tracę rytm kiedy tańczę 

przegrana

chociaż o tym nie wiem

 

we wspomnieniach nie mam niczego 

nawet jednego twojego

cennego oddechu  

dzisiaj masz mnie trochę mniej

w spojrzeniach gestach

milczeniach 

 

w szufladzie twojej głowy 

zamknięte nasze rozmowy, moje usta

jak pusta wydmuszka czekam

na zbawienie

 

nikt nie ma do mnie klucza

 

jestem chodzącym cudem

cieniem

żyję bez powietrza 

 

 

 

Trochę zrobiłam lifting.... 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Istnienie   Tak bardzo chciałbym mieć czas, By nocą w niebo spoglądać. Tak bardzo chciałbym choć raz... Nieprawda, mógłbym bez końca...   Ożywiać martwe już sny, Ratować przeszłość zjełczałą. Stęsknione płyną z niej łzy; Chce ciągle czuć się kochaną.   Zaczepia, prosi mnie wciąż, Bym wspomnień resztki przygarnął. By w cieple serca i rąk, Kiełkować mogło ich ziarno.   Bo teraz są tak jak cień, Co ślepo błądzi w zaświatach. Przed cieniem kroczy zaś lęk; Za siebie głowę odwraca.   Przytulę. Często tak mam, Że żyje chwilą przeżytą. Co było - dobrze już znam, Co będzie - w czasie ukryto.   Gdzie źródło leży tych snów? Gdzie przyszłość dla nich i przestrzeń? Popatrzcie! Niebo bez chmur, I widać gwiazdy, nareszcie.   ---
    • noc i cisza w niej, zaburzona swojskim klekotem przejeżdżającego traktora. oho, myślę, ktoś nakradł drewna i przemyka się pod osłoną. a może nie mam racji, to wielki kaszaniciel naładował całą bitkę przedwiecznych arrasów, gobelinów tkanych najzłotszą z nici i wiezie do lasu, by tam zgniły, mech je obrósł i grzyb pokrył, aby stały się butwozą przykrego kształtu. zamykam oczy, ćwiczę zdolności jasnowidcze. choroba, rosną mi pod powiekami sęki, z łez wytrąca się żywica. a więc miałem rację, ktoś transportuje bogato zdobione tkaniny, postaci wyszyte na jedwabiach.
    • Tiktokerka z osady Mokradła od tygodnia koński przysmak jadła, była pewna, że schudnie, wyglądać będzie cudnie, że rżeć będzie, na to już nie wpadła.                                    Mokradła – gm. Świerzno
    • @hehehehePodoba mi się . grupa krwi wszystko wyjaśnia. Pozdrawiam.    
    • @Bożena De-Tre to nie racja, byłoby gorzko, jest taka cisza która nie jest jeszcze brakiem to chyba daje moc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...