Nosferatu

[error_erros]

Gdy słońca ostrze spadnie o brzasku,
By koszmar wszelki wrócić do mogił,
Uwierz - nim dzień mnie zamknie w potrzasku:
Nie było gniewu w kąsaniu moim.

Kły nie sączyły furii zwierzęcej,

Jedynie zazdrość o skóry ciepło.
Gdybym raz jeden chwycił ją w ręce,
szyję by zdobił ślad warg - nie wściekłość.

Nie o krew samą chodzi w tym wszystkim,
Ale by w duszy mej kazamaty
Schwytać choć wątłe nadziei błyski
I umrzeć wreszcie - nie tęskniąc za tym.

 

 

Edytowane 30 Grudnia 2022 przez error_erros (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Fajny wiersz, chociaż tylko jedno schwycenie i błyski nadziei to dla mnie za mało, żeby przestać tęsknić.

 

"Kły nie sączyły furii zwierzęce" - dla mnie to w dopełniaczu zwierzęcej, lub zwierzęcych, ale może czegoś nie rozumiem. 

Pozdrawiam

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Faktycznie, uzupełniałem interpunkcję, bo w notatniku miałem jeszcze bez, i przy edytowaniu umknęło mi "j". Powinno być oczywiście: zwierzęcej. Dziękuję.

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie te błyski! Miałem nadzieję, że to będzie bardziej czytelny fikołek :P Zresztą, postać Nosferatu jest tu tylko narzędziem, któremu podporządkowane są metafory. Bardziej celowałem po prostu w ludzkiego krwiopijcę, wampira emocjonalnego, który usiłuje się troszkę rozgrzeszyć - coś w tym stylu ;>

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zabawniej by było, gdyby ona chciała być ugryziona, ale jemu by się nie chciało ;D

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie masz tu literówki?. A wiersz podoba mi sie

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, cieszę się!

A literówki nie widzę. Gdzie miałaby być?

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ok twój wiersz a mi się tylko zdawało że coś z tym wrócić nie pasuje

[Cvir]

Uwielbiam nastrój w tym wierszu. Bardzo piękny ogółem!

[error_erros]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ogółem to dziękuję, tego <3