Cisza

[Ewelina]

Cisza w gęstym hałasie,  

w powietrzu tłustym od mdłych oparów...
A ja w absurdach tonę  jak w ogniu piekielnym. 
I mimo strachu, w chaosie już się nie zatrzymam.
W myślach jak statek tonę, 
wilgocią rozdęty. 

W głuchym świecie pstrokatych wróbli, 
wiatr niosę z natrętnym dźwiękiem. 
Przyjdź do mnie, o losie!
Gdy idę w nieznane krokiem niepewnym,
z plecakiem na oścież jak drzwi otwartym
i czuciem wciąż ufnym i jakże letnim.  

A tu nadal cisza jak gwóźdź w ścianę wbity.
I pośrodku ja... że niby z kamienia jestem.
I w sercu same sztylety...
I nadal ta cisza po schodach się ślizga
jak dywan z satyny, 
rozciągnięty na rozległe metry.  

W mym pajęczym domu ze szkła
stoję samotna,  
z głową w rękach
i z kawałkiem spróchniałego pnia.
W tym pajęczym domu 
stoję sztywna.
Na krawędzi życia balansuję...
Jak pomiędzy pociskami z niekruchego szkła.

W głowie świat wiruje.  
W mym pajęczym domu ze starego pnia.

 

Cisza...
W pajęczym świecie. 
Cisza, 
a w nią wbita ja.

Edytowane 27 Grudnia 2022 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[tmp]

Gdy hałas rozdyma, że myśli już nima

Nadzieja kieruje ratunek ku cisze

Po cóż ja o tym wam piszę?

 

Jakoś tak bym to rozumiał;)

 

[Natuskaa]

Czyżby terrarium dla pająka? Pstrokate wróble patrzą przez szybkę (może okno).

Lubię pająki, są takie... kosmiczne w wyglądzie i zachowaniu :), ale terrarium to chyba nie jest najodpowiedniejsze dla nich miejsce, tam jest nienaturalna cisza.

 

Pozdrawiam.

 

[staszeko]

Przerażające… cisza kosmiczna, cisza absolutna, cząsteczki zamarły, nikt nie usłyszy krzyku twego!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ewelina]

@tmp czyli niewiele ;)

Pozdrawiam serdecznie

@Natuskaa pajęczy dom to dom opuszczony i stary. To dom, w którym wegetuje tylko jedna osoba ale i ona nie czuje się tu jak u siebie. W nim tylko pająki czują się jak u siebie ;)

Pozdrawiam serdecznie

[Ewelina]

@staszeko Odrobinę upiornie miało być, ale tylko odrobinę...

Pozdrawiam serdecznie

[Rafael Marius]

@Ewelina O cichej samotności, której często towarzyszy wiele myśli nie zawsze przyjemnych.

[Ewelina]

@Rafael Marius tak...

To o kimś skazanym na samotność i ciszę, które są bardzo bolesne...i bardzo przytłaczające i które sprawiają, że człowiek z czasem dziwaczeje. Pragnienie zmiany już nie wystarcza, by odmienić swój los. 

 

Pozdrawiam serdecznie.