Reżyseria: Wszechświat

[Giorgio Alani]

Aktorzy już ustawieni
Można zaczynać
Światła, kamera, akcja

 

Rozpoczyna się pierwsza scena
Wchodzi główna postać
Czyli ja
Wita się ze wszystkimi
I rozpoczyna pełen nonsensów dialog
Który ma za zadanie rozweselić widzów już na wstępie

 

Następnie, gdy widzowie rozsiedli się już w fotelach
Widać scenę pełną dramaturgii i awantur
Kończy się ona spodziewanym od początku płaczem głównego bohatera
Widzowie są zachwyceni tą realistyczną i szczerą grą aktorską

 

Akcja przenosi się do lasu
Gdzie rozpoczyna się bolesna
Acz świetnie przygotowana scena walki
Pełna krwi
Widzowie prawie czują ból bohaterów

 

Teraz rzecz jasna krótka scena zauroczenia
Nie może jej zabraknąć w dobrym filmie
Jeszcze tylko złamane serce 
I można odhaczyć kolejny punkt

 

Bohatera czeka już tylko bolesna i niespodziewana śmierć
Jest to zawsze ulubiona scena Widzów
Wprost nie mogą się jej doczekać 
Ten strach i niepewność widoczny w oczach postaci 
Tego nie da się lepiej zagrać

 

Widzowie wstają i biją brawo
Słychać głośny aplauz
Już niecierpliwie czekają na kolejny film.
 

[koralinek]

Diabelnie dobre

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To bardzo ironiczne theatrum mundi rozszerzone do rangi wszechświata powala tą szyderą związaną z błahością ludzkiego życia. Sekwencyjność kolejnych etapów ludzkiego życia zderzona z perspektywą ludzi/istot (?), którym nic do tego, którzy wyłącznie obserwują i niemo przeżywają ludzkie życie może mieć dla mnie jakieś dwa znaczenia. Z jednej strony może być to refleksja nad mentalnością społeczeństwa, którego jednostki z entuzjazmem przeżywają życie ludzi znanych - życie kompletnie im nie bliskie, aczkolwiek z którym żywo empatyzują z wygodnej pozycji widza. Druga interpretacja idzie już o krok dalej, poszerzając spojrzenie na tę sytuację na rzeczywistość kosmologiczną - owa błahość ludzkiego życia, jego trywialność, niemalże postać splotu teatralnych gestów, sprawia wrażenie, jakoby życie ludzkie odbywało się w tonie ontologicznej groteski, ironii bytu, który postanowił sobie zrobić teatrzyk ciągnący się od Wielkiego Wybuchu po cokolwiek tam jest na końcu. Także, diabelnie dobre.

[Giorgio Alani]

@koralinek Jeszcze nigdy nie dostałem tak obszernego komentarza.

Widać, że umiesz bardzo przenikliwie czytać wiersze.

Twoja interpretacja trafia w sedno tego utworu. 

Dziękuję i pozdrawiam 

[Leszczym]

@Giorgio Alani Mi też się bardzo podoba, może nie potrafię jak poprzednik zagłębić się tak w interpretację, ale połączenie poezji i filmu jest bardzo interesującym połączeniem :))