jesiennie

[izabela799]

milion kolorów wokoło się mieni
złociste liście kasztan się rumieni
płaczące deszczem jesienne dni krótkie
świszczące wiatrem drzewa już tak smutne

lecz jeszcze można na spacer razem iść
aleją w parku patrząc jak słońce lśni
z czerwonych kulek w korale ubrać się
za mgłą się schować by ukryć w oku łzę

nad ranem znowu zapisać nowy wers
właśnie jesienią wena obudzi się
co w długie noce błogi sen zabiera
myśli układa choć słów wielu nie ma

a gdy wieczorem przy herbacie z miodem
usiądziesz cicho owinięty kocem
księżyc świeci się magicznym blaskiem swym
nowy przyjdzie dzień spełniając wszystkie sny

[error_erros]

Aż mi zęby zgrzytały, jak czytałem, bo zawarłaś w swoim wierszu chyba wszystko, czego ja sam w wierszach nie lubię :P No, może poza tym, że jest o jesieni - za to masz ogromny plus od męskiej jesieniary ;D

Jednak, pomijając moje osobiste fanaberie, muszę przyznać, że to jest bardzo ładny i przyjemny tekst, więc obiektywnie należy Ci się serduszko ;>

[kwintesencja]

@izabela799 serduszko za poezję jesienną w ten zimowy dzień, pozdrawiam :)

[izabela799]

@error_erros bardzo dziękuję , z ciepłym pozdrowieniem :)

@kwintesencja dziękuję :) i pozdrawiam