Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeśli mnie kochasz,podejdź bliżej,
nie lękaj się.
Jeśli nie boisz się,czule w usta
pocałuj mnie.
Jeśli nie nienawidzisz,przestań się dąsać,
kochanku.
Jeśli chcesz wyjechać,zabierz mnie
skarbie ze sobą.
Jeśli nie czujesz odrazy,pocałuj śmierć w jej czarne wargi,
pełne gadów i robactwa.
Jeśli chcesz umrzeć,zróbmy to razem,
bo i tak nie mam po co żyć na tym świecie
bez Ciebie...

Opublikowano

Ech, a ja myślałam,że pisze najsłabsze wiersze...Banał.Może ja nie powinnam tego komentować, bo nie jestem orłem w poezji, ale to banał do potegi n-tej...Pozdrawiam serdecznie i radzę pomyślec nad pisaniem...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



proszę pomyśleć nad swoją sygnaturą w takim razie, ostatnie zdanie Twojej wypowiedzi nie powinno się znaleźć ani pod tym utworem, ani pod żadnym innym, ani gdziekolwiek
Opublikowano

Stane nieco w obronie autorki...
Nie chcialabym, zeby sie podlamala komentarzami.
Wiersz jest nieco kiepski, to prawda, jednak...
jesli jestes mloda osoba to Twoje odczuwanie poezji
i milosci jest zupelnie standardowe.
Milosc dla kazdego oznacza co innego,
to co jest banalem w tym wierszu dla jednych -
dla Ciebie moze byc bardzo wazne.

Takie sa poczatki pisania, nie kazda mysl
zachwyci wytrawnego czytelnika, ktoremu zdaje sie, ze..
wszystko juz gdzies czytal. Wiec nie martw sie.
Jako wpis do pamietnika - jest super!
Jako wiersz dla szerszej publicznosci -
nieco slabiej, brak Ci doswiadczenia w pisaniu poezji.
A wiec je nabadz. :o)

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...