Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@koralinek Ciekawe ile kolejnych dni zadanie będzie przenoszone do odhaczenia. Na początku jest trochę ciasno z zaimkami. W pierwszej chwili żałowałam, że nie dociągnąłeś rymami do końca, ale z drugiej strony tak jest lepiej,  następuje jakby szturchnięcie i reality check. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chciałbym spojrzeć z lotu ptaka

na ten rozwichrzony padół;

ujrzeć sens w tych wszystkich znakach

Wzrok zwracając lekko na dół.

 

Sam sobie odpowiedz czy one są potrzebne, jeżeli mają po prostu dawać sylaby, ale ujmować uniwersalności i urody, to szukałabym jednak innego rozwiązania. 

Masz rację, mieć dobry cel to dobry plan. pozdrawiam :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Głębiej pod nami, tam gdzie korzeń pęka, wyznaczony czas nurtem rzeki spływa. Czeka Pan Cieni, bóg o mocnych rękach, co każdą duszę po imieniu wzywa. To on jest mrokiem, co schronienie daje, w jego całunie śpi każde wspomnienie. Pasterz mglistych stad przemierza rozstaje, W jego spojrzeniu drży świata istnienie. Strzeże on wejścia w mroczne zapomnienie, gdzie dusz korowód brodzi w gęstych toniach. Władca rozkładu kładzie martwe cienie, klucz do wieczności trzyma w silnych dłoniach. Ludzie się chylą w lękliwym pokłonie u stóp jesionu, gdzie woda wycieka. Wzywają tego, co siedzi na tronie, gdy wrota Nawii chłoną już człowieka. Próżny jest ten lęk - powrót w mroczne strony, do Pana, który poi ich milczeniem. Świat w jego dłoniach spocznie uciszony zrosły z niebytem i wieczności cieniem.       Słowiański panteon zamieszkują bogowie, którzy sprawowali pieczę nad różnymi aspektami życia i natury. Jednym z najbardziej tajemniczych i jednocześnie ważnych bóstw był Weles, bóg zaświatów, dusz zmarłych oraz opiekun bydła. Jego postać odgrywała kluczową rolę w życiu codziennym Słowian. Nawia - w wierzeniach słowiańskich oznaczała zaświaty. To właśnie tutaj przybywali zmarli. Ilustracja - ze strony int. JuraPark Bałtów.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN Jest bardzo dobrze! :)  
    • @iwonaroma   Bardzo dziękuję!  Masz rację, zaślepienie często prowadzi do dramatu. :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 W pewien sposób i w niektórych zakresach mam kilka typów :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      "na czekoladę poczułem chęć". 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...