retoryka skrzydeł fioletowego motyla

[tetu]

jestem kształtem
bliźniaczym ciałem motyla
ulotną formą dopasowaną do czasu 
i lotu

 

tam gdzie linie są wystarczająco gładkie
rozwijam skrzydła — fioletowieją

 

to co najbardziej zadziwia — to płomień
wyłania się z pomarszczonej czerni
pulsuje życiem
wtedy rozpacz nie ma logiki

 

czasami nie czuję skrzydeł
tyle w nich dziecięcej jaskrawości
wówczas zastygam

 

i patrzę 
jak światło zmienia kolor

 

 

 

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aż czuję to drżenie. Ciekawy wiersz. Ściskam tetu,  bb  

[Nata_Kruk]

Piszesz z pozycji maleństwa... tak, ono jest kształtem, ulotną formą...która zostaje w pamięci, gdy... a wtedy

rozpacz nie ma logiki, zastyga się... tyle ode mnie, tetu'. Piękny wiersz, choć nie do końca łapię to światło,
zmieniające kolor.

Pozdrawiam.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba się - 

                                                   Pozdr.

[tetu]

Bardzo dziękuję Wszystkim za czytanie i ślad pod wierszem. Pozdrawiam. 

[A-typowa-b]

@tetu przyjemny wiersz. Pozdrawiam