Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... dopiero w liceum zrozumiałam, jak ważne jest, kto historii uczy... panią z podstawówki szybko zapomniałam,

ale Pana od historii w LO... nie zapomnę nigdy. Dzięki niemu polubiłam ten przedmiot.

Ostatni wers, można dwutorowo interpretować i oba kierunki mi "leżą".

Podoba mi się...

Pozdrawiam.

Opublikowano

@helenormeller po rozszerzeniu z historii w liceum i sporej dawce przedmiotów historycznych na studiach bardzo doceniam wszystkie te lekcje, ale muszę przyznać, że miałam szczęście do dobrych historyków

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja na razie nie potrafię tego zaakceptować i nie chcę do tego dopuścić, ale myślę, że dzień, w którym się z tym pogodzę będzie dla mnie znacznikiem końca młodości

  • 3 tygodnie później...
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@kwintesencja myślę, że jako ludzie nigdy się w 100% z tym nie pogodzimy. przemijanie to przecież jeden z najbardziej literackich i poetyckich tematów haha.

jednak z drugiej strony, co mamy robić, taki świat i jego prawa - dlatego warto coś po sobie zostawić, by żyło, nawet jak my już nie będziemy

@A-typowa-b pięknie dziękuję! 

@Dag drogi powrotnej dokąd?

@WiechuJK oczywiście, może być także zapomniana i przypomniana (np. spisana) ;D

dobrego dnia!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...